Events Directory

Νυχτερινή ασματική ακολουθία του βυζαντινού κοσμικού τυπικού,

Προεξάρχοντος    του Παναγιώτατου Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου

Χορός Ψαλτών « Άγιος Ιωσήφ ο Στουδίτης»                         

Χορός Ψαλτικής Τέχνης  Κληρικών Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης

Το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με την Εταιρία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων Μακεδονίας (ΕΔΙΑ) 1940-1974 και τις εκδόσεις IANOS, διοργανώνει παρουσίαση του βιβλίου του Σπύρου Κουζινόπουλου με τίτλο «Γεντί Κουλέ Η ΒΑΣΤΙΛΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ», την Τετάρτη 1 Απριλίου 2026.

Η βιβλιοπαρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στο θέατρο του Πνευματικού Κέντρου (Γ. Βαφόπουλου 3-5), στις 19:00.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Βασιλική Λάζου διδάσκουσα στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ,

Κώστας Λογοθέτης δικηγόρος, πρώην Εισαγγελέας,

Τριαντάφυλλος Μηταφίδης πολιτικός κρατούμενος στο Γεντί Κουλέ επί χούντας

και ο συγγραφέας Σπύρος Κουζινόπουλος.

Συντονίζει η δημοσιογράφος Γεωργία Λοτσοπούλου.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Μορφωτικού Ιδρύματος της Ένωσης Συντακτών Μακεδονίας -Θράκης.

Η  είσοδος θα είναι ελεύθερη για το κοινό.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

 Μέσα από ένα πλήθος μαρτυριών, ντοκουμέντων και αρχειακού υλικού, ο Σπύρος Κουζινόπουλος προσπαθεί μετά από πολυετείς έρευνες να παρουσιάσει όλη την εξέλιξη του Επταπυργίου, από τη λειτουργία του ως κάστρου της Θεσσαλονίκης και αργότερα ως φυλακής, ακόμη από την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας της πόλης μέχρι το κλείσιμό της το 1989. Καθώς και την άσχημη εικόνα του σωφρονιστικού συστήματος στην πριν το Γεντί Κουλέ περίοδο, όταν χρησιμοποιούνταν ως φυλακή ο Λευκός Πύργος και το Κονάκι του Πασά, το σημερινό Διοικητήριο. Παρακολουθούμε λοιπόν την άθλια κατάσταση που επικρατούσε στις φυλακές Επταπυργίου αφότου άνοιξε ως φυλακή, γύρω στα 1896 και όλα τα κατοπινά χρόνια, με τη διακίνηση ναρκωτικών, τους βιασμούς κρατουμένων και την άγρια εκμετάλλευση των φυλακισμένων από ένα σύστημα εξουσίας προκειμένου να πλουτίζουν ελάχιστοι μεγαλοπαράγοντες ακόμη και κρατικοί λειτουργοί.

Επίσης, τις μυθιστορηματικές αποδράσεις από το κάτεργο αλλά και τον εφιάλτη των εκτελέσεων, κυρίως πολιτικών κρατουμένων, κατά τις περιόδους της Κατοχής και του Εμφυλίου πολέμου. Μέσα από τις 376 σελίδες του βιβλίου περνούν σαν κινηματογραφική ταινία τα σημαντικότερα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στη Θεσσαλονίκη και την υπόλοιπη Μακεδονία και Θράκη στη διάρκεια ενός αιώνα όπως η άγρια καταπίεση της περιόδου της τουρκοκρατίας, οι υποθέσεις των «Βαρκάρηδων» και των «Γεμιτζήδων», η δράση της Φεντερασιόν, η πολιτική αναταραχή κατά τον μεσοπόλεμο, τα γεγονότα του Μάη του 1936, η δικτατορία Μεταξά, ο πόλεμος και η κατοχή, αλλά και οι περιπέτειες που γνώρισε κατά την μεταπολεμική περίοδο, η δικτατορία της χούντας και η εξέγερση του Πολυτεχνείου στη Θεσσαλονίκη με αρκετούς από τους επικεφαλής της φοιτητές να φυλακίζονται στο Επταπύργιο.

Σε ξεχωριστά κεφάλαια παρουσιάζονται συγκλονιστικές υποθέσεις που συντάραξαν το πανελλήνιο και σχετίζονταν με το Γεντί Κουλέ, όπως αυτή του «Δράκου του Σέϊχ Σου» για την οποία καταδικάστηκε στην εσχάτη των ποινών και εκτελέστηκε άδικα, παρά το γεγονός ότι όλα τα στοιχεία βοούσαν για την αθωότητά του, ο Αριστείδης Παγκρατίδης. Καθώς και η περίπτωση των δύο θαρραλέων εισαγγελέων Χρυσούλας Γιαταγάνα και Κώστα Λογοθέτη που διώχτηκαν και εξοστρακίστηκαν από το δικαστικό σώμα, όταν αποκάλυψαν τα αίσχη που συνέβαιναν με την ανοχή και τη συγκάλυψη των αρχών σ’ αυτό το κολαστήριο της Θεσσαλονίκης.

Στο τέλος του βιβλίου, παρατίθεται ένας πλήρης σχεδόν κατάλογος με τα ονόματα των εκατοντάδων εκτελεσμένων των περιόδων της Γερμανικής κατοχής και του Εμφυλίου, μεταξύ των οποίων και Δραμινών, «εις τον συνήθη τόπον» πίσω από το Γεντί Κουλέ, καθώς επίσης και ένα πλούσιο υλικό τεκμηρίωσης με φωτογραφίες, έγγραφα, εφημερίδες της εποχής κ.α.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

 Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Σπύρος Κουζινόπουλος, γεννήθηκε το 1947 στην πόλη των Σερρών  και στα 60 περίπου χρόνια που άσκησε το δημοσιογραφικό λειτούργημα, εργάσθηκε σε πολλές εφημερίδες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς σε επιτελικές θέσεις, ενώ επί  δεκαπενταετία υπήρξε ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων στη Βόρεια Ελλάδα με αρμοδιότητα και στα Βαλκάνια και για 18 χρόνια διετέλεσε Γενικός Διευθυντής του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων.

Εργάστηκε σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά, διετέλεσε δε διευθυντής σύνταξης στη δημοτική τηλεόραση Θεσσαλονίκης «TV-100».

Υπήρξε επί χρόνια μέλος του προεδρείου της Ένωσης Συντακτών Μακεδονίας-Θράκης (ΕΣΗΕΜΘ) και πήρε μέρος σε διεθνή δημοσιογραφικά συνέδρια και συναντήσεις, ενώ ήταν ο διοργανωτής του πρώτου Παγκόσμιου Δημοσιογραφικού Συνεδρίου που είχε πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο του 1985 στο πλαίσιο εορτασμού των 2.300 χρόνων ίδρυσης της Θεσσαλονίκης.

Το 1994 ίδρυσε την «Ένωση των Βαλκανικών Πρακτορείων Ειδήσεων», της οποίας υπήρξε επί δεκαπέντε συνεχόμενα χρόνια Γενικός της Γραμματέας. Το 1995, άρχισε να εκδίδει το μηνιαίο ομογενειακό περιοδικό «Ελληνική Διασπορά» που κυκλοφορούσε μέχρι πριν λίγα χρόνια σε 35 χώρες, μεταφέροντας στα πέρατα της γης τη φωνή του απόδημου Ελληνισμού.

Ο Σπύρος Κουζινόπουλος τιμήθηκε το 1985 με το μετάλλιο “Βουλγαρία-1300 χρόνια” για τη συμβολή του στην ανάπτυξη των Ελληνοβουλγαρικών σχέσεων και ανώτατη διάκριση το 1992 για την προώθηση των Ρουμανοελληνικών σχέσεων, ενώ ήταν ο πρώτος βορειοελλαδίτης στον οποίο απονεμήθηκε το βραβείο «Αμπντί Ιπεκτσί» το 1987 για την τήρηση των κανόνων της δεοντολογίας και τη συμβολή του στη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Επίσης, τιμήθηκε το 1996 από την Κυπριακή Εστία για την προσφορά του στο εθνικό θέμα της Κύπρου και το Δεκέμβριο του 1996 από το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού για την ανιδιοτελή βοήθειά του στην οργάνωση, λειτουργία και προβολή του σημαντικού αυτού θεσμού.

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το ρεπορτάζ και την ιστορική έρευνα. Μέχρι σήμερα, εκδόθηκαν δέκα τέσσερα βιβλία του Σπύρου Κουζινόπουλου, ενώ το 2014 ήταν υποψήφιος για το Κρατικό Λογοτεχνικό βραβείο με το βιβλίο του «Δράμα 1941, μια παρεξηγημένη εξέγερση».

 Τα  δελτία εισόδου  για την είσοδο στη Ροτόντα έχουν εξαντληθεί.

Μία συναυλία κατάθεση ψυχής…

Αφιερωμένη στην Παναγία, την Μητέρα όλων

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:

1. Αγνή Παρθένε Δέσποινα (Αγ. Νεκτάριος): Ένας από τους πιο αγαπητούς σύγχρονους ορθόδοξους ύμνους, που υμνεί την καθαρότητα της Θεοτόκου με κατάνυξη.

2. Άξιον Εστί (Μεγαλυνάριο): Ο κεντρικός ύμνος προς τη Θεοτόκο, που ψάλλεται ως έκφραση βαθιάς ευγνωμοσύνης και σεβασμού.

3. Ave Maria (Franz Schubert): Μια παγκόσμια προσευχή της κλασικής μουσικής, που μεταφέρει τη γαλήνη μέσα από την αξεπέραστη μελωδία του Σούμπερτ.

4. Panis Angelicus (César Franck): Ένα θρησκευτικό αριστούργημα που υμνεί τον «Άρτο των Αγγέλων» με μια υποβλητική, ουράνια μελωδία.

5. Gabriel’s Message (Βασκικό παραδοσιακό): Ένα κάλαντο που αφηγείται τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, γεμάτο με τη λιτή ομορφιά της λαϊκής παράδοσης.

6. Άγια Μαρίνα (Παραδοσιακό Κύπρου): Ένα τρυφερό νανούρισμα-προσευχή από τη μεγαλόνησο, που συνδέει τη λαϊκή πίστη με την καθημερινή ζωή.

7. Ave Maria (Giulio Caccini): Ένα έργο γεμάτο ένταση και επαναλαμβανόμενο πάθος, που αποτελεί σημείο αναφοράς για τους σολίστ παγκοσμίως.

8. Το Νανούρισμα της Παναγίας (Χρ. Τσιαμούλης): Μια σύγχρονη σύνθεση που αποδίδει με ευαισθησία τη μητρική αγάπη της Παναγίας προς το θείο βρέφος.

9. Ο πόνος της Παναγίας (Λουκάς Θάνου): Ένα έργο που αποτυπώνει με δραματικότητα τον ανθρώπινο θρήνο της μάνας μπροστά στο Πάθος του Γιού της.

10. Stabat Mater (G.B. Pergolesi): Η κορυφαία μουσική απεικόνιση της θλιμμένης Μητέρας κάτω από τον Σταυρό, ένα αριστούργημα του μπαρόκ.

11. Δωδεκάορτο, Μεγ. Πέμπτη (Χρ. Τσιαμούλης): Μια μουσική προσέγγιση στα γεγονότα του Μυστικού Δείπνου και της Σταύρωσης μέσα από το πρίσμα της ελληνικής παράδοσης.

12. Wa habibi (Παραδοσιακό Λιβάνου): Ένας συγκλονιστικός αραβόφωνος θρήνος για τον Χριστό, που φέρει τον πόνο των χριστιανών της Ανατολής.

13. Γιέ μου σπλάχνο των σπλάχνων μου (Μ. Θεοδωράκης): Ο σπαρακτικός θρήνος από τον Επιτάφιο, που ταυτίζει τον πόνο της Παναγίας με κάθε ανθρώπινη απώλεια.

14. Ω γλυκύ μου έαρ (Εγκώμιο): Ο πιο εμβληματικός ύμνος του Επιταφίου Θρήνου, που αναζητά την άνοιξη μέσα από τον θάνατο.

15. Σήμερα μαύρος ουρανός (Παραδοσιακό): Ένα λαϊκό μοιρολόι της Μεγάλης Παρασκευής που περιγράφει τη φύση να πενθεί για τη Σταύρωση.

16.The Rose (Amanda McBroom): Μια σύγχρονη μπαλάντα που χρησιμοποιεί το σύμβολο του ρόδου για να μιλήσει για την αγάπη που ανθίζει μετά τον χειμώνα.

17. Let it be (Beatles): Ένας ύμνος ελπίδας και αποδοχής, εμπνευσμένος από ένα όραμα της «Μητέρας Μαρίας» σε στιγμές δυσκολίας.

18. You raise me up (Rolf Løveland): Ένα εμψυχωτικό τραγούδι για τη δύναμη που παίρνει ο άνθρωπος από μια ανώτερη παρουσία για να ξεπερνά τα εμπόδια.

19. Ave Maria (William Gomez): Μια σύγχρονη και ιδιαίτερα μελωδική προσέγγιση στον χαιρετισμό της Παρθένου, γεμάτη συναίσθημα.

20. Τη Υπερμάχω (Κοντάκιο 7ου αιώνα): Ο θριαμβευτικός βυζαντινός ύμνος, ευχαριστία στην Παναγία, σύμβολο προστασίας και πνευματικής νίκης

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ “ΜΗΤΗΡ ΦΩΤΟΣ”

Σόνια Θεοδωρίδου, σοπράνο

Η σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου γεννήθηκε στη Βέροια και από νωρίς αφιερώθηκε στην τέχνη του λυρικού τραγουδιού. Σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο “Μανώλης Καλομοίρης” και, ως υπότροφος του Ιδρύματος Μαρία Κάλλας, συνέχισε στην Κολωνία και στο Λονδίνο, μαθητεύοντας κοντά σε κορυφαίες προσωπικότητες όπως οι Elisabeth Schwarzkopf και Christa Ludwig.

Με μια πορεία που τη φέρνει στα σπουδαιότερα λυρικά θέατρα της Ευρώπης – από το Βερολίνο και τη Βενετία έως τις Βρυξέλλες και το Παρίσι – η Σόνια Θεοδωρίδου έχει συνεργαστεί με διεθνείς μαέστρους όπως οι Zubin Mehta, Antonio Pappano και Sir Neville Marriner.

Το ρεπερτόριό της αγκαλιάζει τις μεγάλες ηρωίδες της όπερας, ενώ η δισκογραφία της συνδυάζει το κλασικό με το ελληνικό στοιχείο, αποτυπώνοντας μια καλλιτεχνική πορεία γεμάτη πάθος, ευαισθησία και αγάπη για τη μουσική.

Γυναικείο Φωνητικό Σύνολο «Πολύμνια»

Η Γυναικεία Χορωδία «Πολύμνια» αποτελεί ένα δυναμικό καλλιτεχνικό σύνολο που ιδρύθηκε το 2020 με πρωτοβουλία της διεθνούς φήμης σοπράνο Σόνιας Θεοδωρίδου.

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που έδωσε δημιουργική «φωνή» σε γυναίκες οι οποίες μοιράζονται ένα βαθύ πάθος για τον πολιτισμό, καταφέρνοντας να οικοδομήσουν έναν ισχυρό και συμπαγή μουσικό πυρήνα.

Υπό την έμπειρη καθοδήγηση και το καλλιτεχνικό όραμα της ιδρύτριάς της, η χορωδία έχει ήδη διαγράψει μια αξιοσημείωτη πορεία, αφήνοντας το δικό της διακριτό στίγμα μέσα από σπουδαίες συναυλίες σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Μέσα από το έργο της, η «Πολύμνια» αναδεικνύει με μοναδικό τρόπο τη δύναμη της γυναικείας έκφρασης και την ουσιαστική συνεισφορά των γυναικών στο σύγχρονο πολιτιστικό γίγνεσθαι.

Μουσικό Κουαρτέτο:

-Μουσικό Κουαρτέτο:

Βιολί: Κωνσταντίνος Λούστας

Πιάνο: Κατερίνα Λιάτα

Πολίτικο Λαούτο:Δημήτρης Βαρελόπουλος

Βιολοντσέλο : Αλέξανδρος Χαραλάμπους

Ελεύθερη Είσοδος

Ύμνοι και άσματα

Λουδοβίκος των Ανωγείων & Βυζαντινός Χορός “Η∆ΥΜΕΛΟΝ” 

ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

Ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, κατά κόσμον Γιώργης Δραμουντάνης, γεννήθηκε στα Ανώγεια Ρεθύμνου και αποτελεί μία από τις πλέον ιδιότυπες, εκλεκτές και πνευματικά αναγνωρίσιμες μορφές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής δημιουργίας. Τραγουδοποιός, συνθέτης, στιχουργός, ερμηνευτής, μαντολινίστας, συγγραφέας και ζωγράφος, έχει διαμορφώσει κατά τη μακρόχρονη πορεία του ένα απολύτως προσωπικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο η κρητική παράδοση συναντά τη λυρική ποίηση, τη στοχαστική αφήγηση και το έντεχνο ελληνικό τραγούδι. Η προσωπική και καλλιτεχνική του ταυτότητα είναι βαθύτατα συνδεδεμένη με τον τόπο καταγωγής του. Τα Ανώγεια, με τη βαριά ιστορική τους μνήμη, τη μουσική τους παράδοση, τη μαντινάδα, το μοιρολόι και τον προφορικό λόγο, σφράγισαν ουσιαστικά τον εσωτερικό του κόσμο και επηρέασαν καθοριστικά τη δημιουργική του έκφραση. Μέσα από το έργο του αναδεικνύεται ένας δημιουργός που μεταπλάθει τα βιώματα, τη μνήμη, την απώλεια, τον έρωτα και τη νοσταλγία σε λόγο ποιητικό, ευαίσθητο και διαχρονικό.Κατά τη διαδρομή του στη δισκογραφία έχει παρουσιάσει σημαντικά έργα που κατέχουν ξεχωριστή θέση στο ελληνικό τραγούδι, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται τα «Μοιρολόγια», «Ο έρωτας στην Κρήτη είναι μελαγχολικός», «Το μεϊντάνι», «ο Χαΐνης», «Χαρματούσα», «Η γιορτή των ανέμων», «Πύλη της άμμου», «ποια πάθη από τον έρωτα», «γκρεμό δεν έχουν τα πουλιά», «το όχι αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του ναι», «τέσσερις δρόμοι για τον Ερωτόκριτο», «άνοιξα μανταρίνι και σε θυμήθηκα», «Μπιτ Παζάρ», «το βλέμμα θέλει δύο μ», «το τελευταίο τραγούδι».

Ως καλλιτέχνης ανήκει στον ευρύτερο χώρο του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού, διατηρώντας ταυτόχρονα αδιάρρηκτους δεσμούς με την κρητική μουσική παράδοση. Ωστόσο, η δημιουργία του υπερβαίνει τις συνήθεις κατηγοριοποιήσεις, καθώς το έργο του κινείται ανάμεσα στο τραγούδι, την ποιητική εξομολόγηση, την αφηγηματική τέχνη και τη σκηνική κατάθεση ψυχής σε βαθμό «ιεροτελεστίας». Ο Λουδοβίκος σε όλες του τις εμφανίσεις δίνει ίση προτεραιότητα στο λόγο και στη μουσική, κρατώντας τα σε μια θαυμαστή ισορροπία.Στην πολύχρονη καλλιτεχνική του πορεία έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες εμφανίσεις σε σημαντικές μουσικές σκηνές, μέγαρα μουσικής, θέατρα και πολιτιστικά φεστιβάλ σε ολόκληρη την Ελλάδα, και σε πολές χώρες του εξωτερικού (ΗΠΑ, Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Κύπρο και σε πολλές άλλες).Παράλληλα, έχει συνεργαστεί, δισκογραφικά και συναυλιακά, με σημαντικούς καλλιτέχνες και μουσικούς, (Σαββόπουλος, Μάλαμας, Παπάζογλου, Καλημέρη, Ξυδάκης, Βενετσάνου, Μαριώ και άλλοι πολλοί)ενώ ιδιαιτέρως καθοριστική υπήρξε η πνευματική ενθάρρυνση και στήριξη που δέχθηκε στα πρώτα του βήματα από προσωπικότητες όπως ο Μάνος Χατζιδάκις.Ταυτόχρονα, παράλληλα με τη μουσική, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων καλλιεργεί επί σειρά ετών και τη ζωγραφική, η οποία αποτελεί οργανικό και ουσιαστικό μέρος της συνολικής καλλιτεχνικής του έκφρασης. Ο ίδιος ζωγραφίζει ήδη από τη νεανική του ηλικία και αντιμετωπίζει τη ζωγραφική όχι ως παράλληλη ενασχόληση, αλλά ως έναν ακόμη τρόπο ποιητικής και εσωτερικής δημιουργίας. Σε δικές του διατυπώσεις, η ζωγραφική συνδέεται άμεσα με τη μουσική, ως μια μορφή σιωπηλού τραγουδιού, όπου το βλέμμα, το φως, η μνήμη και οι αποχρώσεις λειτουργούν όπως οι ήχοι και οι παύσεις σε μια μελωδία.Η εικαστική του γλώσσα διακρίνεται για τη λυρικότητα, τη λεπταίσθητη ατμόσφαιρα και την εμμονή στη μνήμη των πραγμάτων.Στα έργα του συναντώνται συχνά οικεία αντικείμενα, μορφές και «προσωπογραφίες» στοιχείων της καθημερινότητας, τα οποία μετασχηματίζονται σε φορείς συναισθήματος, ανάμνησης και στοχασμού. Η σχέση του με το φως, που αποτελεί σταθερό άξονα και στο μουσικό του έργο, επανέρχεται και στη ζωγραφική του ως βασικό εικαστικό και συμβολικό στοιχείο.Το έργο του έχει παρουσιαστεί σε ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Μεταξύ αυτών καταγράφονται η έκθεση «Με δύο λέξεις και ένα βλέμμα» στη Βικελαία Βιβλιοθήκη στο Ηράκλειο το 2019, η έκθεση «Σύννεφα και Κατσιφάρες» στην Αθήνα το ίδιο έτος, η έκθεση στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών / ΙΤΕ στο Ρέθυμνο το 2019, η έκθεση «Σύννεφο που ξεστράτισε και σκόνταψε στο φως» στην GenesisGallery στην Αθήνα το 2022, η έκθεση «Ιχνηλατώντας στο Φως» στον νέο χώρο της ίδιας γκαλερί το 2024, καθώς και η παρουσίαση έργων του στην Κομοτηνή το 2025 με τίτλο «Προσωπογραφίες οικείων αντικειμένων».Η ζωγραφική του, όπως και το τραγούδι του, χαρακτηρίζεται από εσωτερικότητα και αφοσίωση σε έναν κόσμο χαμηλόφωνο αλλά βαθιά συγκινητικό. Έτσι, η εικαστική του δημιουργία δεν λειτουργεί αποσπασματικά, αλλά συμπληρώνει με συνέπεια και πληρότητα την ευρύτερη καλλιτεχνική του ταυτότητα.

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΡΟΣ Η∆ΥΜΕΛΟΝ

Ο Βυζαντινός Χορός Η∆ΥΜΕΛΟΝ είναι ένα χορωδιακό φωνητικό σύνολο, με έντονη δράση στην παραδοσιακή και βυζαντινή μουσική τα τελευταία είκοσι τρία (23) χρόνια. Πιστός στη µακραίωνη πατρώα παράδοση, στοχεύει στη µελέτη, διάσωση και διάδοση του αυθεντικού – παραδοσιακού µέλους στα διάφορα µήκη και πλάτη της υφηλίου.  Τα µέλη του, µαθητές των σπουδαιότερων µουσικοδιδασκάλων της νεότερης Ελλάδας, αναδεικνύουν µε ξεχωριστό ύφος και ηχόχρωµα, το µεγαλείο της φωνητικής µουσικής.

Έχει κυκλοφορήσει ήδη δύο ψηφιακούς δίσκους (cd’s) με τίτλους «Σήμερον έρχετ’ ο Χριστός» με κάλαντα του Αγίου Λαζάρου και «Ιερά μονοπάτια – Ψυχή μου Ψυχή μου» με ύμνους της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους πρωτοψάλτες της χώρας μας, όπως Χαρίλαος Ταλιαδώρος, Θεόδωρος Βασιλικός, Αστέριος Δεβρελής, Φώτιος Κετσετζής. Με καλλιτέχνες όπως Πέτρος Γαϊτάνος, Ελένη Βιτάλη, Γλυκερία, Δημήτρης Μπάσης, Αρετή Κετιμέ, Λουδοβίκο των Ανωγείων, καθώς και χορωδίες εντός και εκτός συνόρων, όπως Οι Μαΐστορες της Ψαλτικής Τέχνης – Αθήνας, η Ισπανική Χορωδία Γρηγοριανού μέλους Schola Antiqua, η χορωδία της εκκλησιαστικής σχολής του Όρους του Λιβάνου S.E.M. και η χορωδία της Ιεράς Μονής Σρέτενσκι της Μόσχας. Έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, σε φεστιβάλς, σε συναυλιακούς αλλά και λατρευτικούς χώρους, (Κύπρο, Ισπανία, Μεξικό, Λίβανο, Ρωσία, Σερβία, Λευκορωσία, Ιταλία – Μιλάνο, Λέτσε, Βενετία -, Μαυροβούνιο, Τουρκία Κωνσταντινούπολη – Σμύρνη – Οικουμενικό Πατριαρχείο, Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά, Ιερά Μονή Κωσταμονίτου – Άγιον Όρος κ.α.). Είχε την παραγωγή σειράς ντοκιμαντέρ με τίτλο « Ιερά Μονοπάτια» για την ΕΤ3 την περίοδο 2008 – 2010, αυτοτελή εβδομαδιαία τηλεοπτική σειρά, με τους σημαντικότερους μοναστικούς και ορθόδοξους σταθμούς στη Χώρα μας αλλά και παγκόσμια.

Καλλιτεχνικός Διευθυντής και Χοράρχης :Ιωάννης Τσάμης.

Ελεύθερη Είσοδος

«ΦΩΣ ΗΧΩΝ & ΛΕΞΕΩΝ»

Συναυλία αφιερωμένη στη μνήμη του Μακαριστού πρώην Θεσσαλονίκης κυρού Ανθίμου.

Στο πρώτο μέρος, το «Εργαστήρι Παρασημαντικής», θα ερμηνεύσει ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας:

1.Ιδού ο Νυμφίος έρχεται … ήχος πλ.δ’ τρίφωνος

2.Ερχόμενος ο Κύριος …ήχος α’

3.Η τον αχώρητον … ήχος β’

4.Σήμερον κρεμάται επί ξύλου … ήχος πλ.β’

5.Μακαρισμοί (στίχοι) … ήχος δ’

6.Σε τον αναβαλλόμενον … ήχος πλ.α’,

7.Στίχοι Εγκωμίων

8.Ανάστα ο Θεός … ήχος βαρύς

Διεύθυνση του καθηγητή μουσικής, πρωτοψάλτη, Δρ. Σωτήριου Δεσπότη

Στο δεύτερο μέρος, η Μικτή Χορωδία Πολιτιστικής Λέσχης Προσωπικού ΟΤΕ Θεσσαλονίκης θα ερμηνεύσει θρησκευτικούς ύμνους της Ανατολικής και Δυτικής Ορθόδοξης εκκλησίας,

μελοποιημένους πολυφωνικά, διαγράφοντας ένα χρονικό οδοιπορικό από την εποχή της Αναγέννησης μέχρι και τον 21ο αιώνα:

1. Ave Maria :Jacobus Gallus

2. Ave Verum Corpus : Wolfgang Amadeus Mozart

3. Kyrie eleison:από τη Missa Brevis του Charles-François Gounod

4. Άρχοντες λαών, επιλογή τροπαρίων από το Ορατόριο «Τα Βυζαντινά Πάθη « του Μιχάλη Αδάμη

Έστησαν τα τριάκοντα αργύρια,

Σταυρωθήτω έκραζον,

Ως πρόβατον επί σφαγήν

5. Εις μνήμην:Σωτήρης Δεσπότης, έργο αφιερωμένο στη συμπλήρωση ενός έτους από την κοίμηση του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κυρού Ανθίμου, βασισμένο σε κείμενο του 22ου ψαλμού και σε ποίημα του Παντελή Προνάκη.

Διεύθυνση του καθηγητή μουσικής και μαέστρου χορωδιών, πρωτοψάλτη, Δρ. Ηρακλή Παναγόπουλου.

Σολίστ: Νεκτάριος Αντωνίου, Δημήτρης Χαινόπουλος.

Βιολοντσέλο: Βίκη Παπανικολάου

Πιάνο: Δημήτρης Τσακιρίδης

Βυζαντινός Χορός «Εργαστήρι Παρασημαντικής»

O ψαλτικός χορός «Εργαστήρι Παρασημαντικής» δημιουργήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Φεβρουάριο του 2015 από τον Δρ. Σωτήριο Δεσπότη. Σκοπός της λειτουργίας του Εργαστηρίου Παρασημαντικής είναι η διάσωση και διάδοση της εκκλησιαστικής μας μουσικής πατριδογνωσίας έχοντας οδηγό τη χειρόγραφη και την προφορική παράδοσή της.

Το «Εργαστήρι Παρασημαντικής» συμμετάσχει τόσο σε λατρευτικές συνάξεις όσο και σε ιεροψαλτικές εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της πατρίδας μας. Ξεχωριστή θέση κατέχουν οι αγρυπνίες και οι κατανυκτικοί Εσπερινοί στον Ιερό ναό του αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης, η αγρυπνία για την υποδοχή της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Ιερά Μητρόπολη Κιλκισίου, οι συναυλίες: στο Βασιλικό θέατρο, στο Διεθνές Ψαλτικό και Μουσικολογικό συνέδριο του Ιδρύματος Βυζαντινής Μουσικολογίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, στο αρχαιολογικό μουσείο Θεσσαλονίκης, στη Ροτόντα, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης για τον εορτασμό των 150+ χρόνων προσφοράς της ΦΑΑΘ παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, κ.α.

Ερμηνευτικές προσεγγίσεις του «Εργαστηρίου Παρασημαντικής» έχουν βιντεοσκοπηθεί και παρουσιαστεί από την Pemptousia.gr, από το Κανάλι της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης και από το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Στις ερευνητικές δραστηριότητες του «Εργαστηρίου Παρασημαντικής» σημαντική θέση κατέχουν «οι ιεροψαλτικές συνάξεις» που διοργανώνει και στις οποίες Πρωτοψάλτες καλούνται και ερμηνεύουν μαθήματα της ψαλτικής μας παράδοσης δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα ηχοθήκη ερμηνευτικών προτάσεων σε εκκλησιαστικά μέλη της παραδόσεώς μας.

Σωτήρης Δεσπότης

-Μικτή χορωδία Πολιτιστικής Λέσχης Προσωπικού ΟΤΕ Θεσσαλονίκης.

Η Μικτή Χορωδία Πολιτιστικής Λέσχης ΟΤΕ Νομού Θεσσαλονίκης δημιουργήθηκε το 1975 ως τμήμα της Πολιτιστικής Λέσχης Προσωπικού ΟΤΕ Θεσσαλονίκης.

Λόγω της μεγάλης πολιτιστικής προσφοράς της, το 1992 αναγνωρίστηκε επίσημα ως Χορωδία του ΟΤΕ με έδρα τη Θεσσαλονίκη.

Σκοπός της χορωδίας είναι η ανάπτυξη, καλλιέργεια και προβολή της χορωδιακής μουσικής, η ανάπτυξη των καλών σχέσεων και δεσμών, μεταξύ ανθρώπων φορέων και χωρών, αλλά και η προβολή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς διεθνώς.

Η Χορωδία είναι Μικτή και αποτελείται από 35 μέλη.

Μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει πάνω από 500 συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συμμετείχε στα σπουδαιότερα χορωδιακά φεστιβάλ, ελληνικά και διεθνή, καθώς και σε πολλές χορωδιακές συναντήσεις. Για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια η χορωδία μας συμμετείχε στις 29 και 30 Ιουνίου 2024 στο 27ο Διεθνές Χορωδιακό Φεστιβάλ Καρπενησίου και 23ο Διεθνές Διαγωνιστικό Φεστιβάλ Καρπενησίου «Antonio Vivaldi» κερδίζοντας το 1ο Βραβείο στην κατηγορία Jazz & Μοντέρνα Μουσική καθώς επίσης και το 1ο Βραβείο στην κατηγορία Folk – Παραδοσιακή Μουσική.

Η ουσιαστική συμμετοχή της στη χορωδιακή ζωή της πατρίδας μας, η άρτια εκτέλεση του πλούσιου και ποικίλου ρεπερτορίου της, οι τιμητικές διακρίσεις που απέσπασε και οι κολακευτικές κριτικές, την έχουν καταξιώσει σαν μία από τις πιο αξιόλογες χορωδίες που τιμούν τον Όμιλο Εταιρειών του ΟΤΕ, τη Θεσσαλονίκη αλλά και γενικότερα την Ελλάδα.

Τη Χορωδία Προσωπικού ΟΤΕ Θεσσαλονίκης διευθύνει ο Ηρακλής Παναγόπουλος.

Ηρακλής Παναγόπουλος

Ο Ηρακλής Παναγόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1973 και έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική με τη μητέρα του Γεωργία Παναγοπούλου, καθηγήτρια μουσικής και μαέστρο χορωδιών.

Σε ηλικία επτά ετών ξεκίνησε σπουδές βιολιού, πιάνου και θεωρητικών στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, το χριστιανικό οικογενειακό του περιβάλλον τον ώθησε και στη βυζαντινή μουσική παράδοση. Έτσι, διδάχθηκε και γνώρισε, ταυτόχρονα με την Ευρωπαϊκή και τη Βυζαντινή μουσική τέχνη, δίπλα σε μεγάλους δασκάλους, όπως ο Δ. Χανδράκης (βιολί), Κ. Γριμάλδης και Χ.Σαμαράς (ανώτερα θεωρητικά), Σ.Παπούλκας (μονωδία), Α.Κοντογεωργίου και Μ.Καλδή (διεύθυνση χορωδίας) και Χ.Ταλιαδώρος (βυζαντινή μουσική).

Μετά από χρόνια σπουδών απέσπασε τα πτυχία Βιολιού, Ανώτερων θεωρητικών (αρμονίας, αντίστιξης, φυγής), Διεύθυνσης χορωδίας και τα διπλώματα Μονωδίας και Βυζαντινής μουσικής.

Είναι απόφοιτος του τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με ειδίκευση στη μονωδία, καθώς και της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στη Διεύθυνση Σχολικής, Παιδικής και Νεανικής χορωδίας και υποψήφιος διδάκτορας του τμήματος μουσικών σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου (ειδίκευση Διεύθυνσης Χορωδίας).

Σήμερα εργάζεται ως καθηγητής μουσικής στο Αρσάκειο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, διευθύνει την μεικτή χορωδία ΟΤΕ Νομού Θεσσαλονίκης, το γυναικείο φωνητικό σύνολο «Cantus Arte» του Μακεδονικού Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης (MOMUS), τις παιδικές και νεανικές χορωδίες της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης και του Δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη, ενώ από το 1997 είναι πρωτοψάλτης του Ι.Ν. Αγίου Παντελεήμονος Πανοράματος.

Ελεύθερη Είσοδος

Οδοιπορικό Πάθους για τενόρο και πιάνο

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:

.Το Όριο

Franz Schubert — Die Allmacht

.Το Ρήγμα

F. Handel — “Total Eclipse” από το Samson

. Η Εξορία

Franz Schubert — Gesänge des Harfners

Wer sich der Einsamkeit ergibt
Wer nie sein Brot mit Tränen aß
An die Türen will ich schleichen

.Η Αποδοχή

Handel — “Waft her, angels, through the skies” από το Jephtha

.Η Ικεσία

Giuseppe Verdi — “Ingemisco” από τη Messa da Requiem

Richard Wagner — “Allmächt’ger Vater” από το Rienzi

.Η Άνοδος

Hugo Wolf — Ganymed

. Η Σιωπή

Franz Schubert — Wandrers Nachtlied II

Hugo Wolf — Der du von dem Himmel bist

. Μνήμη της Πόλης

Αἱ γενεαί πάσαι — a cappella

Κωνσταντίνος Ακριτίδης, τενόρος

Κωνσταντίνος Ακριτίδης είναι Έλληνας λυρικός τενόρος, που ξεχωρίζει για τη μουσική του ευαισθησία και τη βαθιά αφοσίωσή του στη μετάδοση της τέχνης του στο κοινό. Έχει εμφανιστεί σε ρεσιτάλ και συναυλίες σε σημαντικούς χώρους ανά την Ευρώπη, όπως η Santa Lucia del Mela, το San Paolo Fuori le Mura, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, το St John’s Fulham, το Duomo di Messina, η Βασιλική του Αγίου Πέτρου και η Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην Ελλάδα, ερμήνευσε το μέρος του τενόρου στην ιστορική πρώτη πανελλήνια παρουσίαση του Requiem του Saint-Saëns, υπό τη διεύθυνση του Καρόλου Τρικολίδη. Παράλληλα, απέκτησε Δίπλωμα Μονωδίας με καθηγήτρια τη Σιρανούς Τσαλικιάν στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης, καθώς και Δίπλωμα Πιάνου με καθηγήτρια τη Βιολέττα Σιδηροπούλου στο Ωδείο Βορείου Ελλάδος. Παράλληλα με τις μουσικές του σπουδές, σπούδασε Φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Πριν από την έναρξη των σπουδών του στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής το 2022, σπούδασε επίσης Βιοϊατρική Μηχανική στο Imperial College London στην Αγγλία. Την ίδια περίοδο διακρίθηκε και ως υπότροφος χορωδός στο St John’s Hyde Park, υπό την καθοδήγηση του Robert Greenhill, καλλιεργώντας ένα ευρύ ρεπερτόριο που εκτείνεται από τη χορωδιακή έως την οπερατική μουσική. Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα τον οδήγησε επίσης σε περιοδείες στην Ιταλία, μεταξύ των οποίων και εμφάνιση στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου. Καθοριστικό σταθμό στην καλλιτεχνική του εξέλιξη αποτέλεσε η παρουσία του στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής, όπου εμφανίστηκε ως Rodolfo στην La bohème του Puccini, υπό τη μουσική διεύθυνση του Peter Robinson και τη σκηνοθεσία του Adam Torrance. Ανάμεσα στις σημαντικές συνεργασίες του συγκαταλέγονται και οι Kaleidoscope Chamber Collective, όπου ερμήνευσε το La mort du nombre του Messiaen δίπλα στον πιανίστα Tom Poster, καθώς και το μέρος του τενόρου στη Messe solennelle de Sainte Cécile του Gounod, υπό τη διεύθυνση του Ian Kennedy. Ανάμεσα στις σημαντικές εμφανίσεις των τελευταίων ετών συγκαταλέγεται η συμμετοχή του ως τενόρος σολίστ στην 9η Συμφωνία του Beethoven, υπό τη διεύθυνση του Nickolai Podvin στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής, καθώς και η συμμετοχή του σε διεθνές masterclass όπερας στην Ουγγαρία, όπου ερμήνευσε σκηνές από τον Rigoletto ως Δούκας και από τη Maria di Rohan ως Chalais. Παράλληλα, συνέχισε να εξελίσσει την τέχνη του μέσα από masterclasses με σημαντικές προσωπικότητες του λυρικού θεάτρου, όπως ο John Mark Ainsley στο Λονδίνο, η Dr Marianna Varadi, ο Freddie De Tommaso και ο Matthias Goerne. Έχει ακόμη εμφανιστεί σε οπερατικές συναυλίες στην Ιταλία και τη Σικελία, μεταξύ άλλων και στο Monterosso al Mare, στις Cinque Terre, σε συνεργασία με τον Iain Ledingham. Στις περαιτέρω εμφανίσεις του στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής περιλαμβάνονται ο ρόλος του Fritz στο περίφημο “Cherry Duet” από το L’amico Fritz του Mascagni, υπό τη διεύθυνση του Christopher White, καθώς και η συμμετοχή του στο An Autumn Romance, που διοργάνωσαν οι Musicians of London, όπου ερμήνευσε κουαρτέτα του Brahms και τραγούδια της Clara Schumann με τη συνοδεία της πιανίστριας Julia Klimek. Στη συνέχεια ερμήνευσε την καντάτα του Bach Siehe zu, dass deine Gottesfurcht nicht Heuchelei sei BWV 179 και το MagnificatBWV 243, υπό τη διεύθυνση του Iain Ledingham. Ακολούθησε η δημιουργία του ρόλου του Jordan στην πρεμιέρα της όπερας Satyrs του Toby Anderson, ενώ εμφανίστηκε και σε σκηνές όπερας της Royal Academy Opera στον ομώνυμο ρόλο του Werther του Gounod. Σημαντική υπήρξε επίσης η συμμετοχή του στο Elijah του Mendelssohn με τη Truro Choral Society στην Κορνουάλη. Το καλοκαίρι του 2024 εμφανίστηκε στον ρόλο του Puccini στη νέα παραγωγή της Clonter Opera, The Butterfly House. Τον Σεπτέμβριο του 2022 εντάχθηκε στη Royal Academy Opera, συνεχίζοντας παράλληλα τις φωνητικές του σπουδές με τη Susan Waters και το coaching με τον Chris Hopkins. Ο πρώτος του ρόλος με την εταιρεία ήταν η Die Knusperhexe στην όπερα Hänsel und Gretel του Humperdinck, υπό τη μουσική διεύθυνση του Johann Stuckenbruck και τη σκηνοθεσία του Jack Furness. Τον Μάρτιο του 2025 ερμήνευσε τον Tamino στον Μαγικό Αυλό του Mozart, υπό τη διεύθυνση της Olivia Clarke και τη σκηνοθεσία του Jamie Manton. Ακολούθησε η συμμετοχή του ως τενόρος σολίστ στο Requiem του Verdi στον Καθεδρικό Ναό του Truro, ενώ στη συνέχεια εμφανίστηκε ως Misael στο έργο του Britten The Burning Fiery Furnace. Το καλοκαίρι του 2025 ερμήνευσε τον Cavaradossi στην παραγωγή της Clonter Opera για την Tosca. Το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς επέστρεψε με μία ιδιαίτερα επιτυχημένη και θερμά επαινεμένη ερμηνεία του Don José στην παραγωγή της Royal Academy Opera για την Carmen, υπό τη μουσική διεύθυνση του Christopher White και τη σκηνοθεσία του Harry Fehr. Στις πιο πρόσφατες εμφανίσεις του σε σκηνές όπερας της Royal Academy Opera συγκαταλέγονται επίσης οι ρόλοι του Lensky στον Eugene Onegin και του Maurizio στην Adriana Lecouvreur του Cilea. Πιο πρόσφατα, εμφανίστηκε στην τελετή εγκαινίων για την επαναλειτουργία του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης.

Julia Klimek, πιάνο

Ελεύθερη Είσοδος

Τenebrae – Φωνή στο σκοτάδι

Οδοιπορικό για σοπράνο και θεόρβη

Τenebrae – Φωνή στο σκοτάδι είναι μια λατρευτική μουσική τελετουργία για φωνή και θεόρβη,
εμπνευσμένη από την Εβδομάδα των Παθών και την εμπειρία του πένθους ως εσωτερικής,
σωματικής και πνευματικής κατάδυσης.
Το πρόγραμμα συνδυάζει έργα από τη μεσαιωνική μυστικιστική παράδοση, το πρώιμο μπαρόκ και
την ελληνική προφορική παράδοση, δημιουργώντας έναν ενιαίο δραματουργικό άξονα γύρω από
τον θρήνο, την απώλεια και τη μητρική φωνή.
The Blessed Virgin’s Expostulation (Z. 196)
(αποσπάσματα)
John Dowland (1563–1626)
Flow my tears
John Dowland (1563–1626)
Come, heavy sleep
Tarquinio Merula (1595–1665)
Hor ch’è tempo di dormire
Luigi Rossi (1597–1653)
Questo picciolo rio
Alessandro Piccinini (1566–1638)
Partite variate sopra l’Aria Francese detta l’Alemana
(σόλο θεόρβη)
Dietrich Buxtehude (c. 1637–1707)
Membra Jesu Nostri (BuxWV 75)
Cantata I, Ad pedes
— Salve mundi salutare
— Clavus pedum
Cantata III, Ad manus
— Salve Jesu
— Manus sanctae
Antonio Vivaldi (1678–1741)
Piango, gemo, sospiro (RV 676)
Giovanni Felice Sances (c. 1600–1679)
Pianto della Madonna
Hildegard von Bingen (1098–1179)
O rubor sanguinis
(a cappella)
Παραδοσιακό Θράκης
Γιατί πουλί δεν κελαηδείς
(a cappella)

Βιργινία Γκαϊντατζή

Η σοπράνο και performer Βιργινία Γκαϊντατζή γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Απέκτησε Δίπλωμα Μονωδίας από το Δημοτικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και συνέχισε τις σπουδές της στη Μεγάλη Βρετανία, όπου εξειδικεύτηκε στο πειραματικό φωνητικό ρεπερτόριο του 20ού και 21ου αιώνα, αποκτώντας τίτλο Master in Performance με ειδίκευση στις extended vocal techniques και στα φωνητικά έργα του John Cage.
Έχει εμφανιστεί σε παραγωγές όπερας και συναυλίες στην Ελλάδα και στο Ηνωμένο Βασίλειο, ερμηνεύοντας ρόλους όπως η Elle στη La Voix Humaine του Francis Poulenc, η Octavia στο L’Incoronazione di Poppea του Claudio Monteverdi, η Belinda στο Dido and Aeneas του Henry Purcell, καθώς και έργα των J. S. Bach, Benjamin Britten και Joseph Haydn. Παράλληλα, παρουσιάζει performances που κινούνται μεταξύ μπαρόκ και σύγχρονου πειραματικού ρεπερτορίου, με έμφαση στη φωνή ως σωματικό και εκφραστικό μέσο.
Υπήρξε επίσης μέλος του jazz φωνητικού κουαρτέτου The Performers Quartet, με εμφανίσεις σε σημαντικούς συναυλιακούς χώρους και φεστιβάλ στην Ελλάδα.

Νίκος  Παναγιωτίδης

Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και σπούδασε κλασική κιθάρα με τους Δημήτρη Φάμπα και
Roberto Aussel και Θεωρητικά με τους Γιάννη Αυγερινό και Μιχάλη Τραυλό. Στο
Μεταπτυχιακό τμήμα Παλιάς μουσικής της Μουσικής Ακαδημίας Guildhall του Λονδίνου
μελέτησε Αναγεννησιακό λαούτο, θεόρβη, Μπαρόκ λαούτο και Basso Continuo με βασικό
καθηγητή τον Nigel North, ενώ έχει παρακολουθήσει πλήθος ειδικών σεμιναρίων με Έλληνες
και ξένους καθηγητές, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα με την ιδιότητα του εκτελεστή άλλοτε της κλασικής
κιθάρας και άλλοτε των Αναγεννησιακών και Μπαρόκ οργάνων (λαούτο, κιθάρα, θεόρβη)
περιλαμβάνει ρεσιτάλ, συναυλίες Μουσικής Δωματίου στην Ελλάδα και το εξωτερικό,
συμμετοχές σε Ορχήστρες με σημαντικούς μαέστρους, εμφανίσεις μεταξύ άλλων σε εκδηλώσεις
του Μεγάρου Μουσικής Αθήνας – Θεσσαλονίκης και του Φεστιβάλ Αθηνών, καθώς και
δισκογραφικές παρουσίες, ενώ έχει διευθύνει την Όπερα “Ευρυδίκη” του Jacopo Peri στο
Φεστιβάλ των Δελφών. Ακόμη, συνεργασίες με γνωστούς καλλιτέχνες στο χώρο του ελληνικού
τραγουδιού και της θεατρικής αφήγησης σε συναυλίες, παραστάσεις, ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές
και δισκογραφία. Επίσης, παραγωγή ραδιοφωνικών εκπομπών σε Δημοτικούς σταθμούς και στο
Γ’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ και μουσικές επιμέλειες σε τηλεοπτικά ντοκυμανταίρ της ΕΡΤ.
Δίδαξε κιθάρα και θεωρητικά επί πολλά χρόνια στην Αθήνα και συνεχίζει σε Ωδεία και
το Μουσικό Σχολείο του Βόλου, όπου επέλεξε να κατοικεί από το 2002, διδάσκοντας παράλληλα
λαούτο και Basso Continuo, ενώ παραδίδει τακτικά σεμινάρια ερμηνείας της Αναγεννησιακής
και Μπαρόκ μουσικής σε παλιά ή σύγχρονα όργανα.

Ελεύθερη Είσοδος

Πρόγραμμα:

Φίλιππος Πάτρας:   “Για τη Μαρία”

Wolgang Amadeus Mozart:   Μεγάλη λειτουργία    σε ντο – ελασ.(Grosse c – moll Messe KV 427)

Ι: Kyrie

II: Gloria

Gloria

Laudamus te

Gratias

Domine

Qui tollis

Quoniam

Jesu Christe

Cum Sancto Spiritu

III: Credo

Credo

Et incarnatus est

IV: Sαnctus

V: Benedictus

Μεγάλη Λειτουργία σε Ντο ελάσσονα (γερμανικά: Große Messe in c-Moll ), K. 427/417a, είναι η κοινή ονομασία της μουσικής σύνθεσης της λειτουργίας του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ , η οποία θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα έργα του. Τη συνέθεσε στη Βιέννη το 1782 και το 1783, σε ηλικία 26-27 ετών, μετά τον γάμο του, όταν μετακόμισε στη Βιέννη από το Σάλτσμπουργκ . Το μεγάλης κλίμακας έργο, a missa solemnis , είναι γραμμένο για δύο σολίστ,έναν τενόρο και έναν μπάσο , διπλή χορωδία και μεγάλη ορχήστρα. Παρέμεινε ημιτελές, καθώς έλειπαν μεγάλα τμήματα του Credo και ολόκληρο το Agnus Dei.

Το έργο γράφτηκε κατά τη διάρκεια του 1782-83. Σε μια επιστολή προς τον πατέρα του, Λέοπολντ, με ημερομηνία 4 Ιανουαρίου 1783, ο Μότσαρτ ανέφερε έναν όρκο που είχε δώσει να γράψει μια λειτουργία όταν θα έφερνε την τότε αρραβωνιαστικιά του Κονστάντσε ως σύζυγό του στο Σάλτσμπουργκ. Ωστόσο, ο Ούλριχ Κόνραντ , μετά από ανάλυση αυτής της επιστολής – η μόνη πηγή για αυτή τη θεωρία – δεν υποστηρίζει αυτή την πεποίθηση. Ο Κόνραντ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «η υπόθεση ότι ο Μότσαρτ συνέθεσε τη Λειτουργία σε Ντο ελάσσονα έχοντας κατά νου την ανάρρωση της Κονστάντσε ή έχοντας κατά νου τον πολυπόθητο γάμο ως την εκπλήρωση ενός όρκου κάποιου είδους – που μεταφέρεται ακόμη και στη σύγχρονη βιβλιογραφία – σίγουρα δεν αναφέρεται με σαφήνεια στο κείμενο που αναφέρεται εδώ. Και δεν υπάρχει άλλη διαθέσιμη αυθεντική πηγή».

Η πρώτη παράσταση πραγματοποιήθηκε στο Σάλτσμπουργκ την Κυριακή 26 Οκτωβρίου 1783 (την εικοστή Κυριακή μετά την Πεντηκοστή). Ο Μότσαρτ είχε μετακομίσει στη Βιέννη το 1781, αλλά επισκεπτόταν την πατρίδα του συνοδευόμενος από την Κονστάντσε, η οποία δεν είχε ακόμη γνωρίσει τον πατέρα του ή την αδερφή του ( Νάννερλ ). Ο Μότσαρτ προσάρμοσε τη μεγάλη γκάμα και την απαιτητική κολορατούρα των σόλο σοπράνο (δηλαδή, “Christe”, “Laudamus te” και “Et incarnatus”) στη φωνή της Κονστάντσε, ώστε να μπορέσει να επιδείξει κατάλληλα τα φωνητικά της χαρίσματα κατά την επίσκεψή τους στο Σάλτσμπουργκ το 1783. Τόσο το “Christe” όσο και το “Et incarnatus” έχουν γραπτές καντέντσες , η τελευταία συνοδευόμενη ασυνήθιστα από φλάουτο, όμποε και φαγκότο.

Η παράσταση αποτελούνταν μόνο από τα Kyrie, Gloria, Sanctus και Benedictus, ως σωζόμενα μέρη, και ένα αντίγραφο παρτιτούρας από παράσταση περίπου του 1800. Πραγματοποιήθηκε στην εκκλησία της Μονής του Αγίου Πέτρου στο πλαίσιο μιας Ρωμαιοκαθολικής λειτουργίας . Το ημερολόγιο της αδελφής του Μότσαρτ αναφέρει ότι οι ερμηνευτές ήταν ολόκληρη η Hofmusik , δηλαδή οι μουσικοί που εργάζονταν στην αυλή του ηγεμόνα του Σάλτσμπουργκ, Πρίγκιπα-Αρχιεπισκόπου Κόμη Ιερώνυμου φον Κολορέντο και, επομένως, πρώην συναδέλφους του Μότσαρτ. Υπήρξε πρόβα στο κοντινό Kapellhaus στις 23 Οκτωβρίου 1783.

Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης

Νεανική Χορωδία Ι. Ν. Αγίων  Κυρίλλου και Μεθοδίου    Θεσσαλονίκης

Φωνητικό Σύνολο Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης   ΠΑΜΑΚ

Διδασκαλία χορωδιών

Μαρία Έμμα Μελιγκοπούλου

Σοπράνο Ι: Νίνα Κουφοχρήστου

Νίνα Κουφοχρήστου

Η Τρικαλινή υψίφωνος κολορατούρα, απόφοιτος Μουσικολογίας Α.Π.Θ., Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης στην Μελοδραματική, Μονωδίας (τάξη Κατερίνας Καρατζά), καθώς και ανώτερων θεωρητικών, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Μουσικό Πανεπιστήμιο της Κολωνίας, αποκτώντας τους τίτλους μάστερ και Konzertexamen στο Οπερατικό Τραγούδι, καθώς και μάστερ στην Παλαιά Μουσική – Μπαρόκ Τραγούδι.
Υπήρξε μέλος της Όπερας του Βούππερταλ για την περίοδο 2016-2023 και παράλληλα εμφανίζεται ως γκεστ σε πληθώρα σκηνών εντός και εκτός Γερμανίας (Όπερα Κολωνίας, Άαχεν, Μάινινγκεν, Σβερίν, Κλάγκενφουρτ, Βύρτσμπουγκ, ΕΛΣ, Μέγαρο Αθηνών και Θεσσαλονίκης κ.α.)
Το ρεπερτόριό της εκτείνεται από το πρώιμο μπαρόκ ως και την σύγχρονη δημιουργία.

Έχει ερμηνεύσει πολλούς μοτσάρτιους ρόλους, όπως Βασίλισσα της Νύχτας/Ο Μαγικός Αυλός σε 10 διαφορετικές παραγωγές, Κονστάντσε / Απαγωγή από το Σεράι, Ντόννα Άννα/Ντον Τζοβάννι, Σαντρίνα/Η ψευτοπεριβολάρισσα, αλλά και Μικαέλα και Φρασκίτα/Κάρμεν (Μπιζέ), Ολυμπία/Τα Παραμύθια του Χόφμανν (Όφφενμπαχ) , Βιολέττα/ Τραβιάτα (Βέρντι), Αντίνα/Ελιξήριο του έρωτα (Ντονιτζέττι), κ.α.
Εκτός από διάσημους ρόλους κολορατούρας, το ρεπερτόριό της περιλαμβάνει σύγχρονες όπερες και παγκόσμιες πρεμιέρες – αποκορύφωμα ο ρόλος της Κασσάνδρας στην όπερα του S. Sciarrino Il canto s’attrista, perche (2021), με 2 υποψηφιότητες στα Αυστριακά Βραβεία Μουσικού Θεάτρου.Πραγματοποίησε πολυάριθμες εμφανίσεις με ελληνικές και γερμανικές ορχήστρες σε ρεσιτάλ, συναυλίες και ηχογραφήσεις ορατορίου και ληντ. Έχει συνεργαστεί επανειλημμένα με την Εθνική Λυρική Σκηνή, προσφάτως για την δημιουργία του βίντεο ρεσιτάλ-ντοκιμαντέρ για τα νεανικά χρόνια της Κάλλας και στο Ηρώδειο στο μεγάλο Γκαλά όπερας προς τιμήν της.
Έχει εκτελέσει και ηχογραφήσει έργα Ελλήνων συνθετών, μεταξύ άλλων σε συνεργασία με τον μαέστρο Βύρωνα Φιδετζή.
Τελευταία δισκογραφική συνεργασία σε έργα του συνθέτη Andrea Scartazzini. Έχει αποσπάσει βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς όπως ο Concurso Montserrat Caballe (2015), Grand Prix Maria Callas (2014), Concours de Chant Lyrique de Marmande (2012), Διαγωνισμός Λυρικού Τραγουδιού Κ.Ο.Θ. (2010) κ.α. Υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Αλ. Ωνάσης, ενώ για την καλλιτεχνική της δραστηριότητα έχει λάβει τρεις υποτροφίες από το γερμανικό υπουργείο Πολιτισμού και το Deutsches Musikrat.

Σοπράνο ΙΙ: Σιρανούς Τσαλικιάν

Η υψίφωνος Σιρανούς Τσαλικιάν ξεκίνησε την διεθνή της πορεία ως μόνιμη σολίστ στην Όπερα του Dessau (Γερμανία), όπου ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους του λυρικού ρεπερτορίου υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού Carlos Kalmar και σε σκηνοθεσία του Johannes Felsenstein. Παράλληλα, προσκλήθηκε δύο φορές από την Volksoper της Βιέννης για τον ρόλο της Τιτάνια στο Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας του Britten, σε σκηνοθεσία Philippe Arlaud. Εκτός από τις εμφανίσεις της σε διεθνή φεστιβάλ και τις περιοδείες της στην Ευρώπη, έχει συμπράξει με όλους τους κορυφαίους μουσικούς φορείς της Ελλάδας. Το ρεπερτόριό της καλύπτει 38 ρόλους όπερας, οπερέτας και μιούζικαλ, από τη Ροζίνα (O Κουρέας της Σεβίλλης), την Αντέλε (Νυχτερίδα) και τη Χόντελ (Βιολιστής στη Στέγη), έως τη Σοφί (O Ιππότης με το Ρόδο), τη Μικαέλα (Κάρμεν) και την Ντόνα Άννα (Ντον Τζοβάνι). Η πιο πρόσφατη εμφάνισή της ήταν στο δίπτυχο Το Τηλέφωνο του Menotti και Η Ανθρώπινη Φωνή του Poulenc – μια συμπαραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο των ΔΗΜΗΤΡΙΩΝ 2025. Παρουσιάζει συχνά ρεσιτάλ τραγουδιού με ευρύ ρεπερτόριο. Εκτός από τραγούδια σημαντικών Ελλήνων συνθετών του 20^ού και 21^ου αιώνα, έχει αφιερώσει σημαντικό μέρος του έργου της στην παρουσίαση της αρμενικής φωνητικής μουσικής στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Σπούδασε στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης με την Βαρβάρα Τσαμπαλή και αποφοίτησε με Δίπλωμα Μονωδίας. Συνέχισε τις σπουδές της στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης με ειδίκευση στην Όπερα, το Lied και το Ορατόριο, πλάι στους Ελένη Καρούσο, Curt Malm και Edith Mathis. Τελειοποίησε την τεχνική της με τους Δάφνη Ευαγγελάτου και Άρη Χριστοφέλλη. Είναι υπεύθυνη του Τμήματος Μονωδίας στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης, όπου έχει διαμορφώσει μια νέα γενιά τραγουδιστών που συνεχίζουν σπουδές με υποτροφίες σε διακεκριμένα ιδρύματα της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Την διετία 2023-24 είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια του “The Opera Project”, μιας συμπαραγωγής του “Anatolia Summer Music Performance Program at ACT” και του ΟΜΜΘ για νέους λυρικούς τραγουδιστές από την Ελλάδα και τις ΗΠΑ.

Τενόρος, Βασίλης Καβάγιας

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε σύνθεση στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και μονωδία στο Δημ. Ωδείο Καλαμάτας (Χριστίνα Γιαννακοπούλου). Συνέχισε για μεταπτυχιακές
σπουδές στην όπερα στο Mozarteum Universität του Σάλτσμπουργκ με την Barbara Bonney (Υπότροφος Ωνάση και IKY). Παράλληλα μελέτησε με τον Άρη Χριστοφέλη.
Το 2007 απέσπασε το Α’ βραβείο στο διαγωνισμό λυρικού τραγουδιού της Yamaha (YMFE). Το 2013 πήρε μέρος στην Ακαδημία Rossini στο Pesaro υπό την καθοδήγηση του Alberto Zedda. Ως σολίστ σε συναυλίες έχει εμφανιστεί σε σημαντικές αίθουσες της Ευρώπης όπως Konzerthaus Βερολίνου, Liederhalle Στουτγκάρδης, Bozar στις Βρυξέλλες κ.α.

Έχει ερμηνεύσει κυρίως πρωταγωνιστικούς ρόλους σε όπερες του Rossini Il barbiere di Siviglia, La Cenerentola, Italiana in Algeri, La cambiale di matrimonio, L’inganno felice, Il viaggio a Reims, του Mozart Don Giovanni, Cosi fan tutte, Die Entführung aus dem Serail (Belmonte), Die Zauberflöte (Tamino), Idomeneo (Arbace), του Bellini La Sonnambula, του Berg Wozzeck (Andres), του Gluck Alceste, του Weil Άνοδος και Πτώση της πόλης του Μαχαγκόνυ (Τζίμυ) κ.ά., καθώς και σε οπερέτες του Offenbach ο Ορφέας στον Αδη, Η ωραία Ελένη και του Στράους Η Νυχτερίδα. Έχει εμφανιστεί σε σημαντικά θέατρα όπως Εθνική Λυρική Σκηνή, ΜΜΑ, ΜΜΘ, Rossini Opera Festival Pesaro, Rossini Festival Bad Wildbad, Teatro Comunale di Bologna, Covent Garden (Lindbury Studio), Teatro Sao Carlos στη Λισαβώνα, Landestheater Salzburg, Theater an der Wien, Teatro Lirico di Cagliari, Teatro Lirico di Trieste, Κρατική Όπερα Τσεχίας (Πράγα) Κρατική Όπερα Ουγγαρίας (Βουδαπέστη),Göteborgsoperan και Norrlandsoperan Σουηδία, Βασιλική Όπερα Στοκχόλμης κ.α. Έχει κάνει τρείς δισκογραφικές δουλειές : Rossini Semiramide – Naxos, Gluck Il trionfo di Clelia (Πρώτη παγκόσμια Εκτέλεση) – MDG, Weigl Il Sacrifizio – Newplay.

Μπάσος: Άγγελος Μάρκου

Ο Άγγελος Μάρκου είναι κάτοχος Πτυχίου πιάνου με άριστα (Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, τάξη Παύλου Δημητριάδη), Διπλώματος πιάνου με άριστα (Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, τάξη Μαργαρίτας Εφραιμίδου), Διπλώματος μονωδίας με άριστα (Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης , τάξη Σιρανούς Τσαλικιάν) και Πτυχίων ανώτερων Θεωρητικών (Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης, τάξη Λίνας Τόνια και Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, τάξη Κωνσταντίνου Τσούγκρα). Επιπρόσθετα συνεχίζει τις σπουδές του στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης στo τμήμα της Μελοδραματικής (τάξη Αναστάσιου Λαλούση). Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια κλασικού τραγουδιού με τους D. Coleman, P. Farrington, M. Goerne, Ά. Χριστοφέλλη, C. Marchi, Ά. Αργύρη, Δ. Τηλιακό, Τ. Yιoshihara, Kent Smith, Don Marazzo, Z. Τερζάκη, και Σ.Σακά, καθώς επίσης και αρκετά σεμινάρια πιάνου, διεύθυνσης χορωδίας και Παλαιάς Μουσικής.

Ως σολίστ μονωδός έχει συνεργαστεί με τις Ορχήστρες των Μουσικών Σχολείων Σερρών και Θεσσαλονίκης, σε σχήματα μουσικής Tango, σε λειτουργίες των Haydn, Mozart και Schubert και σε μουσικοθεατρικές παραστάσεις. Κατά καιρούς έχει συμμετάσχει σε ποικίλα ως προς την θεματολογία ρεσιτάλ τραγουδιού με συνοδεία πιάνου, σχετικά με την ελληνική οπερέτα, το χριστουγεννιάτικο και πασχαλινό μπαρόκ θρησκευτικό ρεπερτόριο, το γερμανικό lied και το γαλλικό chanson της ρομαντικής περιόδου, τα ελληνικά τραγούδια του 40 κ.α σε διάφορους χώρους και δημοτικά θέατρα πόλεων της βορείου Ελλάδας. Επίσης έχει συνεργαστεί κατ επανάληψη ως σολίστ βαρύτονος με το χορωδιακό εργαστήρι και τα με τα μουσικά σύνολα του τμήματος μουσικών σπουδών του ΑΠΘ, με την ΣΟΔΘ και την MOYSA στη Λειτουργία της Στέψης του Μότσαρτ το 2017, στην επετειακή συναυλία της 28ης Οκτωβρίου του 2018 με τίτλο Παιδιά της Ελλαδος παιδιά στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στην όπερα Τόσκα, όπου ερμήνευσε τους ρόλους των Σαρόνε και Δεσμοφύλακα στα πλαίσια του 2ου Φεστιβάλ Επταπυργίου το 2021 υπό την διεύθυνση της Λ. Ξανθοπούλου, στην όπερα Διδώ και Αινείας του H. Purcell όπου ερμήνευσε τον Ιούλιο του 2022 στο μέγαρο μουσικής Θεσσαλονίκης τον ρόλο του πρώτου Ναύτη υπό την διεύθυνση του Θ. Παπαδημητρίου, σε αποσπάσματα από την όπερα η Νυχτερίδα του Στράους όπου υποδύθηκε τον ρόλο του Frank το 2023 υπό την διεύθυνση του Χ. Ηλιάδη, στην όπερα οι γάμοι του Φίγκαρο του Μότσαρτ όπου ερμήνευσε τον ρόλο του Κόμη Αλμαβίβα υπό την διεύθυνση της S. Antzus-Ramos τον Ιούλιο του 2024 στο ΜΜΘ, καθώς και με την Ορχήστρα Δημήτρης Μητρόπουλος του Νέου Ωδείου Θεσσαλονίκης. Τέλος έχει ερμηνεύσει τον ρόλο του Πάνα από την οπερέτα Δάφνης και Χλόη του Ζ. Όφενμπαχ που ανέβηκε στο 14ο φεστιβάλ κλασικής μουσικής Λευκάδας το 2019 υπό την διεύθυνση του Ν. Βασιλείου και τον ρόλο του δεύτερου αγοριού από το τζαζ τρίο στην όπερα Trouble in Tahiti του L. Bernstein το 2025 στο Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης με μουσικό κλιμάκιο καθηγητών του ΚΩΘ -μελών της ΚΟΘ υπό την Διεύθυνση του Δ. Φωτιάδη, ενώ τον προσεχή Ιούνιο και Σεπτέμβριο πρόκειται να ερμηνεύσει τους ρόλους του Conte Robinson από την όπερα Il matrimonio segreto του D. Cimarosa και του Conte Gil από την όπερα Il Segreto di Susanna του W. E. Ferrari.