Ελεύθερη Είσοδος

Ύμνοι και άσματα

Λουδοβίκος των Ανωγείων & Βυζαντινός Χορός “Η∆ΥΜΕΛΟΝ” 

ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

Ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, κατά κόσμον Γιώργης Δραμουντάνης, γεννήθηκε στα Ανώγεια Ρεθύμνου και αποτελεί μία από τις πλέον ιδιότυπες, εκλεκτές και πνευματικά αναγνωρίσιμες μορφές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής δημιουργίας. Τραγουδοποιός, συνθέτης, στιχουργός, ερμηνευτής, μαντολινίστας, συγγραφέας και ζωγράφος, έχει διαμορφώσει κατά τη μακρόχρονη πορεία του ένα απολύτως προσωπικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο η κρητική παράδοση συναντά τη λυρική ποίηση, τη στοχαστική αφήγηση και το έντεχνο ελληνικό τραγούδι. Η προσωπική και καλλιτεχνική του ταυτότητα είναι βαθύτατα συνδεδεμένη με τον τόπο καταγωγής του. Τα Ανώγεια, με τη βαριά ιστορική τους μνήμη, τη μουσική τους παράδοση, τη μαντινάδα, το μοιρολόι και τον προφορικό λόγο, σφράγισαν ουσιαστικά τον εσωτερικό του κόσμο και επηρέασαν καθοριστικά τη δημιουργική του έκφραση. Μέσα από το έργο του αναδεικνύεται ένας δημιουργός που μεταπλάθει τα βιώματα, τη μνήμη, την απώλεια, τον έρωτα και τη νοσταλγία σε λόγο ποιητικό, ευαίσθητο και διαχρονικό.Κατά τη διαδρομή του στη δισκογραφία έχει παρουσιάσει σημαντικά έργα που κατέχουν ξεχωριστή θέση στο ελληνικό τραγούδι, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται τα «Μοιρολόγια», «Ο έρωτας στην Κρήτη είναι μελαγχολικός», «Το μεϊντάνι», «ο Χαΐνης», «Χαρματούσα», «Η γιορτή των ανέμων», «Πύλη της άμμου», «ποια πάθη από τον έρωτα», «γκρεμό δεν έχουν τα πουλιά», «το όχι αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του ναι», «τέσσερις δρόμοι για τον Ερωτόκριτο», «άνοιξα μανταρίνι και σε θυμήθηκα», «Μπιτ Παζάρ», «το βλέμμα θέλει δύο μ», «το τελευταίο τραγούδι».

Ως καλλιτέχνης ανήκει στον ευρύτερο χώρο του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού, διατηρώντας ταυτόχρονα αδιάρρηκτους δεσμούς με την κρητική μουσική παράδοση. Ωστόσο, η δημιουργία του υπερβαίνει τις συνήθεις κατηγοριοποιήσεις, καθώς το έργο του κινείται ανάμεσα στο τραγούδι, την ποιητική εξομολόγηση, την αφηγηματική τέχνη και τη σκηνική κατάθεση ψυχής σε βαθμό «ιεροτελεστίας». Ο Λουδοβίκος σε όλες του τις εμφανίσεις δίνει ίση προτεραιότητα στο λόγο και στη μουσική, κρατώντας τα σε μια θαυμαστή ισορροπία.Στην πολύχρονη καλλιτεχνική του πορεία έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες εμφανίσεις σε σημαντικές μουσικές σκηνές, μέγαρα μουσικής, θέατρα και πολιτιστικά φεστιβάλ σε ολόκληρη την Ελλάδα, και σε πολές χώρες του εξωτερικού (ΗΠΑ, Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Κύπρο και σε πολλές άλλες).Παράλληλα, έχει συνεργαστεί, δισκογραφικά και συναυλιακά, με σημαντικούς καλλιτέχνες και μουσικούς, (Σαββόπουλος, Μάλαμας, Παπάζογλου, Καλημέρη, Ξυδάκης, Βενετσάνου, Μαριώ και άλλοι πολλοί)ενώ ιδιαιτέρως καθοριστική υπήρξε η πνευματική ενθάρρυνση και στήριξη που δέχθηκε στα πρώτα του βήματα από προσωπικότητες όπως ο Μάνος Χατζιδάκις.Ταυτόχρονα, παράλληλα με τη μουσική, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων καλλιεργεί επί σειρά ετών και τη ζωγραφική, η οποία αποτελεί οργανικό και ουσιαστικό μέρος της συνολικής καλλιτεχνικής του έκφρασης. Ο ίδιος ζωγραφίζει ήδη από τη νεανική του ηλικία και αντιμετωπίζει τη ζωγραφική όχι ως παράλληλη ενασχόληση, αλλά ως έναν ακόμη τρόπο ποιητικής και εσωτερικής δημιουργίας. Σε δικές του διατυπώσεις, η ζωγραφική συνδέεται άμεσα με τη μουσική, ως μια μορφή σιωπηλού τραγουδιού, όπου το βλέμμα, το φως, η μνήμη και οι αποχρώσεις λειτουργούν όπως οι ήχοι και οι παύσεις σε μια μελωδία.Η εικαστική του γλώσσα διακρίνεται για τη λυρικότητα, τη λεπταίσθητη ατμόσφαιρα και την εμμονή στη μνήμη των πραγμάτων.Στα έργα του συναντώνται συχνά οικεία αντικείμενα, μορφές και «προσωπογραφίες» στοιχείων της καθημερινότητας, τα οποία μετασχηματίζονται σε φορείς συναισθήματος, ανάμνησης και στοχασμού. Η σχέση του με το φως, που αποτελεί σταθερό άξονα και στο μουσικό του έργο, επανέρχεται και στη ζωγραφική του ως βασικό εικαστικό και συμβολικό στοιχείο.Το έργο του έχει παρουσιαστεί σε ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Μεταξύ αυτών καταγράφονται η έκθεση «Με δύο λέξεις και ένα βλέμμα» στη Βικελαία Βιβλιοθήκη στο Ηράκλειο το 2019, η έκθεση «Σύννεφα και Κατσιφάρες» στην Αθήνα το ίδιο έτος, η έκθεση στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών / ΙΤΕ στο Ρέθυμνο το 2019, η έκθεση «Σύννεφο που ξεστράτισε και σκόνταψε στο φως» στην GenesisGallery στην Αθήνα το 2022, η έκθεση «Ιχνηλατώντας στο Φως» στον νέο χώρο της ίδιας γκαλερί το 2024, καθώς και η παρουσίαση έργων του στην Κομοτηνή το 2025 με τίτλο «Προσωπογραφίες οικείων αντικειμένων».Η ζωγραφική του, όπως και το τραγούδι του, χαρακτηρίζεται από εσωτερικότητα και αφοσίωση σε έναν κόσμο χαμηλόφωνο αλλά βαθιά συγκινητικό. Έτσι, η εικαστική του δημιουργία δεν λειτουργεί αποσπασματικά, αλλά συμπληρώνει με συνέπεια και πληρότητα την ευρύτερη καλλιτεχνική του ταυτότητα.

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΡΟΣ Η∆ΥΜΕΛΟΝ

Ο Βυζαντινός Χορός Η∆ΥΜΕΛΟΝ είναι ένα χορωδιακό φωνητικό σύνολο, με έντονη δράση στην παραδοσιακή και βυζαντινή μουσική τα τελευταία είκοσι τρία (23) χρόνια. Πιστός στη µακραίωνη πατρώα παράδοση, στοχεύει στη µελέτη, διάσωση και διάδοση του αυθεντικού – παραδοσιακού µέλους στα διάφορα µήκη και πλάτη της υφηλίου.  Τα µέλη του, µαθητές των σπουδαιότερων µουσικοδιδασκάλων της νεότερης Ελλάδας, αναδεικνύουν µε ξεχωριστό ύφος και ηχόχρωµα, το µεγαλείο της φωνητικής µουσικής.

Έχει κυκλοφορήσει ήδη δύο ψηφιακούς δίσκους (cd’s) με τίτλους «Σήμερον έρχετ’ ο Χριστός» με κάλαντα του Αγίου Λαζάρου και «Ιερά μονοπάτια – Ψυχή μου Ψυχή μου» με ύμνους της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους πρωτοψάλτες της χώρας μας, όπως Χαρίλαος Ταλιαδώρος, Θεόδωρος Βασιλικός, Αστέριος Δεβρελής, Φώτιος Κετσετζής. Με καλλιτέχνες όπως Πέτρος Γαϊτάνος, Ελένη Βιτάλη, Γλυκερία, Δημήτρης Μπάσης, Αρετή Κετιμέ, Λουδοβίκο των Ανωγείων, καθώς και χορωδίες εντός και εκτός συνόρων, όπως Οι Μαΐστορες της Ψαλτικής Τέχνης – Αθήνας, η Ισπανική Χορωδία Γρηγοριανού μέλους Schola Antiqua, η χορωδία της εκκλησιαστικής σχολής του Όρους του Λιβάνου S.E.M. και η χορωδία της Ιεράς Μονής Σρέτενσκι της Μόσχας. Έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, σε φεστιβάλς, σε συναυλιακούς αλλά και λατρευτικούς χώρους, (Κύπρο, Ισπανία, Μεξικό, Λίβανο, Ρωσία, Σερβία, Λευκορωσία, Ιταλία – Μιλάνο, Λέτσε, Βενετία -, Μαυροβούνιο, Τουρκία Κωνσταντινούπολη – Σμύρνη – Οικουμενικό Πατριαρχείο, Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά, Ιερά Μονή Κωσταμονίτου – Άγιον Όρος κ.α.). Είχε την παραγωγή σειράς ντοκιμαντέρ με τίτλο « Ιερά Μονοπάτια» για την ΕΤ3 την περίοδο 2008 – 2010, αυτοτελή εβδομαδιαία τηλεοπτική σειρά, με τους σημαντικότερους μοναστικούς και ορθόδοξους σταθμούς στη Χώρα μας αλλά και παγκόσμια.

Καλλιτεχνικός Διευθυντής και Χοράρχης :Ιωάννης Τσάμης.

Ελεύθερη Είσοδος

«ΦΩΣ ΗΧΩΝ & ΛΕΞΕΩΝ»

Συναυλία αφιερωμένη στη μνήμη του Μακαριστού πρώην Θεσσαλονίκης κυρού Ανθίμου.

Στο πρώτο μέρος, το «Εργαστήρι Παρασημαντικής», θα ερμηνεύσει ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας:

1.Ιδού ο Νυμφίος έρχεται … ήχος πλ.δ’ τρίφωνος

2.Ερχόμενος ο Κύριος …ήχος α’

3.Η τον αχώρητον … ήχος β’

4.Σήμερον κρεμάται επί ξύλου … ήχος πλ.β’

5.Μακαρισμοί (στίχοι) … ήχος δ’

6.Σε τον αναβαλλόμενον … ήχος πλ.α’,

7.Στίχοι Εγκωμίων

8.Ανάστα ο Θεός … ήχος βαρύς

Διεύθυνση του καθηγητή μουσικής, πρωτοψάλτη, Δρ. Σωτήριου Δεσπότη

Στο δεύτερο μέρος, η Μικτή Χορωδία Πολιτιστικής Λέσχης Προσωπικού ΟΤΕ Θεσσαλονίκης θα ερμηνεύσει θρησκευτικούς ύμνους της Ανατολικής και Δυτικής Ορθόδοξης εκκλησίας,

μελοποιημένους πολυφωνικά, διαγράφοντας ένα χρονικό οδοιπορικό από την εποχή της Αναγέννησης μέχρι και τον 21ο αιώνα:

1. Ave Maria :Jacobus Gallus

2. Ave Verum Corpus : Wolfgang Amadeus Mozart

3. Kyrie eleison:από τη Missa Brevis του Charles-François Gounod

4. Άρχοντες λαών, επιλογή τροπαρίων από το Ορατόριο «Τα Βυζαντινά Πάθη « του Μιχάλη Αδάμη

Έστησαν τα τριάκοντα αργύρια,

Σταυρωθήτω έκραζον,

Ως πρόβατον επί σφαγήν

5. Εις μνήμην:Σωτήρης Δεσπότης, έργο αφιερωμένο στη συμπλήρωση ενός έτους από την κοίμηση του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κυρού Ανθίμου, βασισμένο σε κείμενο του 22ου ψαλμού και σε ποίημα του Παντελή Προνάκη.

Διεύθυνση του καθηγητή μουσικής και μαέστρου χορωδιών, πρωτοψάλτη, Δρ. Ηρακλή Παναγόπουλου.

Σολίστ: Νεκτάριος Αντωνίου, Δημήτρης Χαινόπουλος.

Βιολοντσέλο: Βίκη Παπανικολάου

Πιάνο: Δημήτρης Τσακιρίδης

Βυζαντινός Χορός «Εργαστήρι Παρασημαντικής»

O ψαλτικός χορός «Εργαστήρι Παρασημαντικής» δημιουργήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Φεβρουάριο του 2015 από τον Δρ. Σωτήριο Δεσπότη. Σκοπός της λειτουργίας του Εργαστηρίου Παρασημαντικής είναι η διάσωση και διάδοση της εκκλησιαστικής μας μουσικής πατριδογνωσίας έχοντας οδηγό τη χειρόγραφη και την προφορική παράδοσή της.

Το «Εργαστήρι Παρασημαντικής» συμμετάσχει τόσο σε λατρευτικές συνάξεις όσο και σε ιεροψαλτικές εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της πατρίδας μας. Ξεχωριστή θέση κατέχουν οι αγρυπνίες και οι κατανυκτικοί Εσπερινοί στον Ιερό ναό του αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης, η αγρυπνία για την υποδοχή της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Ιερά Μητρόπολη Κιλκισίου, οι συναυλίες: στο Βασιλικό θέατρο, στο Διεθνές Ψαλτικό και Μουσικολογικό συνέδριο του Ιδρύματος Βυζαντινής Μουσικολογίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, στο αρχαιολογικό μουσείο Θεσσαλονίκης, στη Ροτόντα, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης για τον εορτασμό των 150+ χρόνων προσφοράς της ΦΑΑΘ παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, κ.α.

Ερμηνευτικές προσεγγίσεις του «Εργαστηρίου Παρασημαντικής» έχουν βιντεοσκοπηθεί και παρουσιαστεί από την Pemptousia.gr, από το Κανάλι της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης και από το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Στις ερευνητικές δραστηριότητες του «Εργαστηρίου Παρασημαντικής» σημαντική θέση κατέχουν «οι ιεροψαλτικές συνάξεις» που διοργανώνει και στις οποίες Πρωτοψάλτες καλούνται και ερμηνεύουν μαθήματα της ψαλτικής μας παράδοσης δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα ηχοθήκη ερμηνευτικών προτάσεων σε εκκλησιαστικά μέλη της παραδόσεώς μας.

Σωτήρης Δεσπότης

-Μικτή χορωδία Πολιτιστικής Λέσχης Προσωπικού ΟΤΕ Θεσσαλονίκης.

Η Μικτή Χορωδία Πολιτιστικής Λέσχης ΟΤΕ Νομού Θεσσαλονίκης δημιουργήθηκε το 1975 ως τμήμα της Πολιτιστικής Λέσχης Προσωπικού ΟΤΕ Θεσσαλονίκης.

Λόγω της μεγάλης πολιτιστικής προσφοράς της, το 1992 αναγνωρίστηκε επίσημα ως Χορωδία του ΟΤΕ με έδρα τη Θεσσαλονίκη.

Σκοπός της χορωδίας είναι η ανάπτυξη, καλλιέργεια και προβολή της χορωδιακής μουσικής, η ανάπτυξη των καλών σχέσεων και δεσμών, μεταξύ ανθρώπων φορέων και χωρών, αλλά και η προβολή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς διεθνώς.

Η Χορωδία είναι Μικτή και αποτελείται από 35 μέλη.

Μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει πάνω από 500 συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συμμετείχε στα σπουδαιότερα χορωδιακά φεστιβάλ, ελληνικά και διεθνή, καθώς και σε πολλές χορωδιακές συναντήσεις. Για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια η χορωδία μας συμμετείχε στις 29 και 30 Ιουνίου 2024 στο 27ο Διεθνές Χορωδιακό Φεστιβάλ Καρπενησίου και 23ο Διεθνές Διαγωνιστικό Φεστιβάλ Καρπενησίου «Antonio Vivaldi» κερδίζοντας το 1ο Βραβείο στην κατηγορία Jazz & Μοντέρνα Μουσική καθώς επίσης και το 1ο Βραβείο στην κατηγορία Folk – Παραδοσιακή Μουσική.

Η ουσιαστική συμμετοχή της στη χορωδιακή ζωή της πατρίδας μας, η άρτια εκτέλεση του πλούσιου και ποικίλου ρεπερτορίου της, οι τιμητικές διακρίσεις που απέσπασε και οι κολακευτικές κριτικές, την έχουν καταξιώσει σαν μία από τις πιο αξιόλογες χορωδίες που τιμούν τον Όμιλο Εταιρειών του ΟΤΕ, τη Θεσσαλονίκη αλλά και γενικότερα την Ελλάδα.

Τη Χορωδία Προσωπικού ΟΤΕ Θεσσαλονίκης διευθύνει ο Ηρακλής Παναγόπουλος.

Ηρακλής Παναγόπουλος

Ο Ηρακλής Παναγόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1973 και έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική με τη μητέρα του Γεωργία Παναγοπούλου, καθηγήτρια μουσικής και μαέστρο χορωδιών.

Σε ηλικία επτά ετών ξεκίνησε σπουδές βιολιού, πιάνου και θεωρητικών στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, το χριστιανικό οικογενειακό του περιβάλλον τον ώθησε και στη βυζαντινή μουσική παράδοση. Έτσι, διδάχθηκε και γνώρισε, ταυτόχρονα με την Ευρωπαϊκή και τη Βυζαντινή μουσική τέχνη, δίπλα σε μεγάλους δασκάλους, όπως ο Δ. Χανδράκης (βιολί), Κ. Γριμάλδης και Χ.Σαμαράς (ανώτερα θεωρητικά), Σ.Παπούλκας (μονωδία), Α.Κοντογεωργίου και Μ.Καλδή (διεύθυνση χορωδίας) και Χ.Ταλιαδώρος (βυζαντινή μουσική).

Μετά από χρόνια σπουδών απέσπασε τα πτυχία Βιολιού, Ανώτερων θεωρητικών (αρμονίας, αντίστιξης, φυγής), Διεύθυνσης χορωδίας και τα διπλώματα Μονωδίας και Βυζαντινής μουσικής.

Είναι απόφοιτος του τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με ειδίκευση στη μονωδία, καθώς και της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στη Διεύθυνση Σχολικής, Παιδικής και Νεανικής χορωδίας και υποψήφιος διδάκτορας του τμήματος μουσικών σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου (ειδίκευση Διεύθυνσης Χορωδίας).

Σήμερα εργάζεται ως καθηγητής μουσικής στο Αρσάκειο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, διευθύνει την μεικτή χορωδία ΟΤΕ Νομού Θεσσαλονίκης, το γυναικείο φωνητικό σύνολο «Cantus Arte» του Μακεδονικού Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης (MOMUS), τις παιδικές και νεανικές χορωδίες της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης και του Δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη, ενώ από το 1997 είναι πρωτοψάλτης του Ι.Ν. Αγίου Παντελεήμονος Πανοράματος.

Ελεύθερη Είσοδος

Τenebrae – Φωνή στο σκοτάδι

Οδοιπορικό για σοπράνο και θεόρβη

Τenebrae – Φωνή στο σκοτάδι είναι μια λατρευτική μουσική τελετουργία για φωνή και θεόρβη,
εμπνευσμένη από την Εβδομάδα των Παθών και την εμπειρία του πένθους ως εσωτερικής,
σωματικής και πνευματικής κατάδυσης.
Το πρόγραμμα συνδυάζει έργα από τη μεσαιωνική μυστικιστική παράδοση, το πρώιμο μπαρόκ και
την ελληνική προφορική παράδοση, δημιουργώντας έναν ενιαίο δραματουργικό άξονα γύρω από
τον θρήνο, την απώλεια και τη μητρική φωνή.
The Blessed Virgin’s Expostulation (Z. 196)
(αποσπάσματα)
John Dowland (1563–1626)
Flow my tears
John Dowland (1563–1626)
Come, heavy sleep
Tarquinio Merula (1595–1665)
Hor ch’è tempo di dormire
Luigi Rossi (1597–1653)
Questo picciolo rio
Alessandro Piccinini (1566–1638)
Partite variate sopra l’Aria Francese detta l’Alemana
(σόλο θεόρβη)
Dietrich Buxtehude (c. 1637–1707)
Membra Jesu Nostri (BuxWV 75)
Cantata I, Ad pedes
— Salve mundi salutare
— Clavus pedum
Cantata III, Ad manus
— Salve Jesu
— Manus sanctae
Antonio Vivaldi (1678–1741)
Piango, gemo, sospiro (RV 676)
Giovanni Felice Sances (c. 1600–1679)
Pianto della Madonna
Hildegard von Bingen (1098–1179)
O rubor sanguinis
(a cappella)
Παραδοσιακό Θράκης
Γιατί πουλί δεν κελαηδείς
(a cappella)

Βιργινία Γκαϊντατζή

Η σοπράνο και performer Βιργινία Γκαϊντατζή γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Απέκτησε Δίπλωμα Μονωδίας από το Δημοτικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και συνέχισε τις σπουδές της στη Μεγάλη Βρετανία, όπου εξειδικεύτηκε στο πειραματικό φωνητικό ρεπερτόριο του 20ού και 21ου αιώνα, αποκτώντας τίτλο Master in Performance με ειδίκευση στις extended vocal techniques και στα φωνητικά έργα του John Cage.
Έχει εμφανιστεί σε παραγωγές όπερας και συναυλίες στην Ελλάδα και στο Ηνωμένο Βασίλειο, ερμηνεύοντας ρόλους όπως η Elle στη La Voix Humaine του Francis Poulenc, η Octavia στο L’Incoronazione di Poppea του Claudio Monteverdi, η Belinda στο Dido and Aeneas του Henry Purcell, καθώς και έργα των J. S. Bach, Benjamin Britten και Joseph Haydn. Παράλληλα, παρουσιάζει performances που κινούνται μεταξύ μπαρόκ και σύγχρονου πειραματικού ρεπερτορίου, με έμφαση στη φωνή ως σωματικό και εκφραστικό μέσο.
Υπήρξε επίσης μέλος του jazz φωνητικού κουαρτέτου The Performers Quartet, με εμφανίσεις σε σημαντικούς συναυλιακούς χώρους και φεστιβάλ στην Ελλάδα.

Νίκος  Παναγιωτίδης

Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και σπούδασε κλασική κιθάρα με τους Δημήτρη Φάμπα και
Roberto Aussel και Θεωρητικά με τους Γιάννη Αυγερινό και Μιχάλη Τραυλό. Στο
Μεταπτυχιακό τμήμα Παλιάς μουσικής της Μουσικής Ακαδημίας Guildhall του Λονδίνου
μελέτησε Αναγεννησιακό λαούτο, θεόρβη, Μπαρόκ λαούτο και Basso Continuo με βασικό
καθηγητή τον Nigel North, ενώ έχει παρακολουθήσει πλήθος ειδικών σεμιναρίων με Έλληνες
και ξένους καθηγητές, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα με την ιδιότητα του εκτελεστή άλλοτε της κλασικής
κιθάρας και άλλοτε των Αναγεννησιακών και Μπαρόκ οργάνων (λαούτο, κιθάρα, θεόρβη)
περιλαμβάνει ρεσιτάλ, συναυλίες Μουσικής Δωματίου στην Ελλάδα και το εξωτερικό,
συμμετοχές σε Ορχήστρες με σημαντικούς μαέστρους, εμφανίσεις μεταξύ άλλων σε εκδηλώσεις
του Μεγάρου Μουσικής Αθήνας – Θεσσαλονίκης και του Φεστιβάλ Αθηνών, καθώς και
δισκογραφικές παρουσίες, ενώ έχει διευθύνει την Όπερα “Ευρυδίκη” του Jacopo Peri στο
Φεστιβάλ των Δελφών. Ακόμη, συνεργασίες με γνωστούς καλλιτέχνες στο χώρο του ελληνικού
τραγουδιού και της θεατρικής αφήγησης σε συναυλίες, παραστάσεις, ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές
και δισκογραφία. Επίσης, παραγωγή ραδιοφωνικών εκπομπών σε Δημοτικούς σταθμούς και στο
Γ’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ και μουσικές επιμέλειες σε τηλεοπτικά ντοκυμανταίρ της ΕΡΤ.
Δίδαξε κιθάρα και θεωρητικά επί πολλά χρόνια στην Αθήνα και συνεχίζει σε Ωδεία και
το Μουσικό Σχολείο του Βόλου, όπου επέλεξε να κατοικεί από το 2002, διδάσκοντας παράλληλα
λαούτο και Basso Continuo, ενώ παραδίδει τακτικά σεμινάρια ερμηνείας της Αναγεννησιακής
και Μπαρόκ μουσικής σε παλιά ή σύγχρονα όργανα.