«Η διευρυμένη παιδεία του Σαχίνη, αρχικά στη χαρακτική και τη σκηνογραφία στην Α.Σ.Κ.Τ της Αθήνας και στη συνέχεια στη ζωγραφική στην ΕΝΣΒΑ του Παρισιού, του έδωσε τη δυνατότητα να ασχοληθεί παράλληλα τόσο με τη χαρακτική, όσο και με τη ζωγραφική, αλλά και με κατασκευές μικρών διαστάσεων, μέσω των οποίων άσκησε τη σκηνοθετική του παιδεία, διευρύνοντας και πρακτικά τα διαρκώς αυξανόμενα ενδιαφέροντά του.

Ο Σαχίνης είναι ένας ιδεώδης επισκέπτης και αναζητητής, ενεργός στην περιδιάβασή του, σε περιοχές και κέντρα ανάδειξης πολιτισμού και πρωτοποριακών ιδεών.

Το ένστικτό του τον οδηγεί να σταχυολογεί και να καταγράφει, να επεξεργάζεται και να ταξινομεί από το αρχείο αναγνωρισμένων ταγών της παγκόσμιας τέχνης και πρωτοπόρων, στοιχεία, πλάθοντας με τα δικά του δεδομένα εικόνες, όπως αυτές της αυτοαναφορικότητας.

Η τέχνη του Σαχίνη είναι συνακόλουθη πολυδουλεμένων σκέψεων, εξελίξιμη σε ιδέες και υλικά.

Δεν παύει να ανήκει στον ευρύτερο χώρο της εννοιολογικής τέχνης, εμπλουτισμένης με εγχειρήματα απαιτητικά, μη προβλέψιμα, σε πεδία αξιοποίησης περιοχών δυσπρόσιτων, που διαμορφώνουν το επέκεινα, χωρίς όρους και όρια», επισημαίνει στον κατάλογο της έκθεσης, μεταξύ άλλων, η Έλλη Κοκκίνη Καπλάνη.

 «Η διευρυμένη παιδεία του Σαχίνη, αρχικά στη χαρακτική και τη σκηνογραφία στην Α.Σ.Κ.Τ της Αθήνας και στη συνέχεια στη ζωγραφική στην ΕΝΣΒΑ του Παρισιού, του έδωσε τη δυνατότητα να ασχοληθεί παράλληλα τόσο με τη χαρακτική, όσο και με τη ζωγραφική, αλλά και με κατασκευές μικρών διαστάσεων, μέσω των οποίων άσκησε τη σκηνοθετική του παιδεία, διευρύνοντας και πρακτικά τα διαρκώς αυξανόμενα ενδιαφέροντά του.

Ο Σαχίνης είναι ένας ιδεώδης επισκέπτης και αναζητητής, ενεργός στην περιδιάβασή του, σε περιοχές και κέντρα ανάδειξης πολιτισμού και πρωτοποριακών ιδεών.

Το ένστικτό του τον οδηγεί να σταχυολογεί και να καταγράφει, να επεξεργάζεται και να ταξινομεί από το αρχείο αναγνωρισμένων ταγών της παγκόσμιας τέχνης και πρωτοπόρων, στοιχεία, πλάθοντας με τα δικά του δεδομένα εικόνες, όπως αυτές της αυτοαναφορικότητας.

Η τέχνη του Σαχίνη είναι συνακόλουθη πολυδουλεμένων σκέψεων, εξελίξιμη σε ιδέες και υλικά.

Δεν παύει να ανήκει στον ευρύτερο χώρο της εννοιολογικής τέχνης, εμπλουτισμένης με εγχειρήματα απαιτητικά, μη προβλέψιμα, σε πεδία αξιοποίησης περιοχών δυσπρόσιτων, που διαμορφώνουν το επέκεινα, χωρίς όρους και όρια», επισημαίνει στον κατάλογο της έκθεσης, μεταξύ άλλων, η Έλλη Κοκκίνη Καπλάνη.