13.1 C
Салоники

Συναυλία Συμφωνικής Ορχήστρας Δήμου Θεσσαλονίκης

Σα04Απρ8:30 μμΣυναυλία Συμφωνικής Ορχήστρας Δήμου Θεσσαλονίκης

Λεπτομέρειες εκδήλωσης

Ελεύθερη Είσοδος

Πρόγραμμα:

Φίλιππος Πάτρας:   «Για τη Μαρία»

α) In memoriam (Εις μνήμη)
β) Lux manet (Το Φως παραμένει)
γ) Desiderium (Νοσταλγία).
Το έργο «ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΙΑ» γράφτηκε στη μνήμη της κορυφαίας βιολοντσελίστριας της ορχήστρας Μαρίας Xρίστοβα,
 και αποτελείται από τρία μέρη: In memoriam (Εις μνήμη), Lux manet (Το Φως παραμένει) και Desiderium (Νοσταλγία).
Το πρώτο μέρος γεννιέται από τη σιωπή της απουσίας. Ένας στοχασμός γεμάτος συγκίνηση για εκείνη που έφυγε, αλλά και για τη ζωντανή μνήμη που παραμένει.
Στο δεύτερο μέρος, η μουσική στρέφεται προς τη Μαρία όπως τη θυμόμαστε: γελαστή, φωτεινή, με ατελείωτο χιούμορ και με μια παρουσία που έκανε τον κόσμο γύρω της πιο ανάλαφρο.
 Η μελωδία γίνεται πιο φωτεινή και παιχνιδιάρικη, σαν αντανάκλαση της χαράς που σκόρπιζε.
Το τρίτο μέρος επιστρέφει στη συγκίνηση της απουσίας, στη γλυκιά νοσταλγία για όσα μοιραστήκαμε μαζί της. Κι όμως, καθώς η μουσική πλησιάζει στο τέλος,
η θλίψη μαλακώνει και αφήνει χώρο σε ένα ήσυχο χαμόγελο — γιατί ό,τι μας χάρισε συνεχίζει να ζει μέσα στη μνήμη και στη μουσική.

 

Wolgang Amadeus Mozart:   Μεγάλη λειτουργία    σε ντο — ελασ.(Grosse c — moll Messe KV 427)

Ι: Kyrie

II: Gloria

Gloria

Laudamus te

Gratias

Domine

Qui tollis

Quoniam

Jesu Christe

Cum Sancto Spiritu

III: Credo

Credo

Et incarnatus est

IV: Sαnctus

V: Benedictus

Μεγάλη Λειτουργία σε Ντο ελάσσονα (γερμανικά: Große Messe in c-Moll ), K. 427/417a, είναι η κοινή ονομασία της μουσικής σύνθεσης της λειτουργίας του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ , η οποία θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα έργα του. Τη συνέθεσε στη Βιέννη το 1782 και το 1783, σε ηλικία 26-27 ετών, μετά τον γάμο του, όταν μετακόμισε στη Βιέννη από το Σάλτσμπουργκ . Το μεγάλης κλίμακας έργο, a missa solemnis , είναι γραμμένο για δύο σολίστ,έναν τενόρο και έναν μπάσο , διπλή χορωδία και μεγάλη ορχήστρα. Παρέμεινε ημιτελές, καθώς έλειπαν μεγάλα τμήματα του Credo και ολόκληρο το Agnus Dei.

Το έργο γράφτηκε κατά τη διάρκεια του 1782-83. Σε μια επιστολή προς τον πατέρα του, Λέοπολντ, με ημερομηνία 4 Ιανουαρίου 1783, ο Μότσαρτ ανέφερε έναν όρκο που είχε δώσει να γράψει μια λειτουργία όταν θα έφερνε την τότε αρραβωνιαστικιά του Κονστάντσε ως σύζυγό του στο Σάλτσμπουργκ. Ωστόσο, ο Ούλριχ Κόνραντ , μετά από ανάλυση αυτής της επιστολής — η μόνη πηγή για αυτή τη θεωρία — δεν υποστηρίζει αυτή την πεποίθηση. Ο Κόνραντ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «η υπόθεση ότι ο Μότσαρτ συνέθεσε τη Λειτουργία σε Ντο ελάσσονα έχοντας κατά νου την ανάρρωση της Κονστάντσε ή έχοντας κατά νου τον πολυπόθητο γάμο ως την εκπλήρωση ενός όρκου κάποιου είδους — που μεταφέρεται ακόμη και στη σύγχρονη βιβλιογραφία — σίγουρα δεν αναφέρεται με σαφήνεια στο κείμενο που αναφέρεται εδώ. Και δεν υπάρχει άλλη διαθέσιμη αυθεντική πηγή».

Η πρώτη παράσταση πραγματοποιήθηκε στο Σάλτσμπουργκ την Κυριακή 26 Οκτωβρίου 1783 (την εικοστή Κυριακή μετά την Πεντηκοστή). Ο Μότσαρτ είχε μετακομίσει στη Βιέννη το 1781, αλλά επισκεπτόταν την πατρίδα του συνοδευόμενος από την Κονστάντσε, η οποία δεν είχε ακόμη γνωρίσει τον πατέρα του ή την αδερφή του ( Νάννερλ ). Ο Μότσαρτ προσάρμοσε τη μεγάλη γκάμα και την απαιτητική κολορατούρα των σόλο σοπράνο (δηλαδή, «Christe», «Laudamus te» και «Et incarnatus») στη φωνή της Κονστάντσε, ώστε να μπορέσει να επιδείξει κατάλληλα τα φωνητικά της χαρίσματα κατά την επίσκεψή τους στο Σάλτσμπουργκ το 1783. Τόσο το «Christe» όσο και το «Et incarnatus» έχουν γραπτές καντέντσες , η τελευταία συνοδευόμενη ασυνήθιστα από φλάουτο, όμποε και φαγκότο.

Η παράσταση αποτελούνταν μόνο από τα Kyrie, Gloria, Sanctus και Benedictus, ως σωζόμενα μέρη, και ένα αντίγραφο παρτιτούρας από παράσταση περίπου του 1800. Πραγματοποιήθηκε στην εκκλησία της Μονής του Αγίου Πέτρου στο πλαίσιο μιας Ρωμαιοκαθολικής λειτουργίας . Το ημερολόγιο της αδελφής του Μότσαρτ αναφέρει ότι οι ερμηνευτές ήταν ολόκληρη η Hofmusik , δηλαδή οι μουσικοί που εργάζονταν στην αυλή του ηγεμόνα του Σάλτσμπουργκ, Πρίγκιπα-Αρχιεπισκόπου Κόμη Ιερώνυμου φον Κολορέντο και, επομένως, πρώην συναδέλφους του Μότσαρτ. Υπήρξε πρόβα στο κοντινό Kapellhaus στις 23 Οκτωβρίου 1783.

Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης

Νεανική Χορωδία Ι. Ν. Αγίων  Κυρίλλου και Μεθοδίου    Θεσσαλονίκης

Φωνητικό Σύνολο Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης   ΠΑΜΑΚ

Διδασκαλία χορωδιών

Μαρία Έμμα Μελιγκοπούλου

Σοπράνο Ι: Νίνα Κουφοχρήστου

Νίνα Κουφοχρήστου

Η Τρικαλινή υψίφωνος κολορατούρα, απόφοιτος Μουσικολογίας Α.Π.Θ., Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης στην Μελοδραματική, Μονωδίας (τάξη Κατερίνας Καρατζά), καθώς και ανώτερων θεωρητικών, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Μουσικό Πανεπιστήμιο της Κολωνίας, αποκτώντας τους τίτλους μάστερ και Konzertexamen στο Οπερατικό Τραγούδι, καθώς και μάστερ στην Παλαιά Μουσική — Μπαρόκ Τραγούδι.
Υπήρξε μέλος της Όπερας του Βούππερταλ για την περίοδο 2016-2023 και παράλληλα εμφανίζεται ως γκεστ σε πληθώρα σκηνών εντός και εκτός Γερμανίας (Όπερα Κολωνίας, Άαχεν, Μάινινγκεν, Σβερίν, Κλάγκενφουρτ, Βύρτσμπουγκ, ΕΛΣ, Μέγαρο Αθηνών και Θεσσαλονίκης κ.α.)
Το ρεπερτόριό της εκτείνεται από το πρώιμο μπαρόκ ως και την σύγχρονη δημιουργία.

Έχει ερμηνεύσει πολλούς μοτσάρτιους ρόλους, όπως Βασίλισσα της Νύχτας/Ο Μαγικός Αυλός σε 10 διαφορετικές παραγωγές, Κονστάντσε / Απαγωγή από το Σεράι, Ντόννα Άννα/Ντον Τζοβάννι, Σαντρίνα/Η ψευτοπεριβολάρισσα, αλλά και Μικαέλα και Φρασκίτα/Κάρμεν (Μπιζέ), Ολυμπία/Τα Παραμύθια του Χόφμανν (Όφφενμπαχ) , Βιολέττα/ Τραβιάτα (Βέρντι), Αντίνα/Ελιξήριο του έρωτα (Ντονιτζέττι), κ.α.
Εκτός από διάσημους ρόλους κολορατούρας, το ρεπερτόριό της περιλαμβάνει σύγχρονες όπερες και παγκόσμιες πρεμιέρες – αποκορύφωμα ο ρόλος της Κασσάνδρας στην όπερα του S. Sciarrino Il canto s’attrista, perche (2021), με 2 υποψηφιότητες στα Αυστριακά Βραβεία Μουσικού Θεάτρου.Πραγματοποίησε πολυάριθμες εμφανίσεις με ελληνικές και γερμανικές ορχήστρες σε ρεσιτάλ, συναυλίες και ηχογραφήσεις ορατορίου και ληντ. Έχει συνεργαστεί επανειλημμένα με την Εθνική Λυρική Σκηνή, προσφάτως για την δημιουργία του βίντεο ρεσιτάλ-ντοκιμαντέρ για τα νεανικά χρόνια της Κάλλας και στο Ηρώδειο στο μεγάλο Γκαλά όπερας προς τιμήν της.
Έχει εκτελέσει και ηχογραφήσει έργα Ελλήνων συνθετών, μεταξύ άλλων σε συνεργασία με τον μαέστρο Βύρωνα Φιδετζή.
Τελευταία δισκογραφική συνεργασία σε έργα του συνθέτη Andrea Scartazzini. Έχει αποσπάσει βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς όπως ο Concurso Montserrat Caballe (2015), Grand Prix Maria Callas (2014), Concours de Chant Lyrique de Marmande (2012), Διαγωνισμός Λυρικού Τραγουδιού Κ.Ο.Θ. (2010) κ.α. Υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Αλ. Ωνάσης, ενώ για την καλλιτεχνική της δραστηριότητα έχει λάβει τρεις υποτροφίες από το γερμανικό υπουργείο Πολιτισμού και το Deutsches Musikrat.

Σοπράνο ΙΙ: Σιρανούς Τσαλικιάν

Η υψίφωνος Σιρανούς Τσαλικιάν ξεκίνησε την διεθνή της πορεία ως μόνιμη σολίστ στην Όπερα του Dessau (Γερμανία), όπου ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους του λυρικού ρεπερτορίου υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού Carlos Kalmar και σε σκηνοθεσία του Johannes Felsenstein. Παράλληλα, προσκλήθηκε δύο φορές από την Volksoper της Βιέννης για τον ρόλο της Τιτάνια στο Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας του Britten, σε σκηνοθεσία Philippe Arlaud. Εκτός από τις εμφανίσεις της σε διεθνή φεστιβάλ και τις περιοδείες της στην Ευρώπη, έχει συμπράξει με όλους τους κορυφαίους μουσικούς φορείς της Ελλάδας. Το ρεπερτόριό της καλύπτει 38 ρόλους όπερας, οπερέτας και μιούζικαλ, από τη Ροζίνα (O Κουρέας της Σεβίλλης), την Αντέλε (Νυχτερίδα) και τη Χόντελ (Βιολιστής στη Στέγη), έως τη Σοφί (O Ιππότης με το Ρόδο), τη Μικαέλα (Κάρμεν) και την Ντόνα Άννα (Ντον Τζοβάνι). Η πιο πρόσφατη εμφάνισή της ήταν στο δίπτυχο Το Τηλέφωνο του Menotti και Η Ανθρώπινη Φωνή του Poulenc – μια συμπαραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο των ΔΗΜΗΤΡΙΩΝ 2025. Παρουσιάζει συχνά ρεσιτάλ τραγουδιού με ευρύ ρεπερτόριο. Εκτός από τραγούδια σημαντικών Ελλήνων συνθετών του 20ού και 21ου αιώνα, έχει αφιερώσει σημαντικό μέρος του έργου της στην παρουσίαση της αρμενικής φωνητικής μουσικής στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Σπούδασε στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης με την Βαρβάρα Τσαμπαλή και αποφοίτησε με Δίπλωμα Μονωδίας. Συνέχισε τις σπουδές της στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης με ειδίκευση στην Όπερα, το Lied και το Ορατόριο, πλάι στους Ελένη Καρούσο, Curt Malm και Edith Mathis. Τελειοποίησε την τεχνική της με τους Δάφνη Ευαγγελάτου και Άρη Χριστοφέλλη. Είναι υπεύθυνη του Τμήματος Μονωδίας στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης, όπου έχει διαμορφώσει μια νέα γενιά τραγουδιστών που συνεχίζουν σπουδές με υποτροφίες σε διακεκριμένα ιδρύματα της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Την διετία 2023-24 είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια του “The Opera Project”, μιας συμπαραγωγής του “Anatolia Summer Music Performance Program at ACT” και του ΟΜΜΘ για νέους λυρικούς τραγουδιστές από την Ελλάδα και τις ΗΠΑ.

Τενόρος, Βασίλης Καβάγιας

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε σύνθεση στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και μονωδία στο Δημ. Ωδείο Καλαμάτας (Χριστίνα Γιαννακοπούλου). Συνέχισε για μεταπτυχιακές
σπουδές στην όπερα στο Mozarteum Universität του Σάλτσμπουργκ με την Barbara Bonney (Υπότροφος Ωνάση και IKY). Παράλληλα μελέτησε με τον Άρη Χριστοφέλη.
Το 2007 απέσπασε το Α’ βραβείο στο διαγωνισμό λυρικού τραγουδιού της Yamaha (YMFE). Το 2013 πήρε μέρος στην Ακαδημία Rossini στο Pesaro υπό την καθοδήγηση του Alberto Zedda. Ως σολίστ σε συναυλίες έχει εμφανιστεί σε σημαντικές αίθουσες της Ευρώπης όπως Konzerthaus Βερολίνου, Liederhalle Στουτγκάρδης, Bozar στις Βρυξέλλες κ.α.

Έχει ερμηνεύσει κυρίως πρωταγωνιστικούς ρόλους σε όπερες του Rossini Il barbiere di Siviglia, La Cenerentola, Italiana in Algeri, La cambiale di matrimonio, L’inganno felice, Il viaggio a Reims, του Mozart Don Giovanni, Cosi fan tutte, Die Entführung aus dem Serail (Belmonte), Die Zauberflöte (Tamino), Idomeneo (Arbace), του Bellini La Sonnambula, του Berg Wozzeck (Andres), του Gluck Alceste, του Weil Άνοδος και Πτώση της πόλης του Μαχαγκόνυ (Τζίμυ) κ.ά., καθώς και σε οπερέτες του Offenbach ο Ορφέας στον Αδη, Η ωραία Ελένη και του Στράους Η Νυχτερίδα. Έχει εμφανιστεί σε σημαντικά θέατρα όπως Εθνική Λυρική Σκηνή, ΜΜΑ, ΜΜΘ, Rossini Opera Festival Pesaro, Rossini Festival Bad Wildbad, Teatro Comunale di Bologna, Covent Garden (Lindbury Studio), Teatro Sao Carlos στη Λισαβώνα, Landestheater Salzburg, Theater an der Wien, Teatro Lirico di Cagliari, Teatro Lirico di Trieste, Κρατική Όπερα Τσεχίας (Πράγα) Κρατική Όπερα Ουγγαρίας (Βουδαπέστη),Göteborgsoperan και Norrlandsoperan Σουηδία, Βασιλική Όπερα Στοκχόλμης κ.α. Έχει κάνει τρείς δισκογραφικές δουλειές : Rossini Semiramide — Naxos, Gluck Il trionfo di Clelia (Πρώτη παγκόσμια Εκτέλεση) — MDG, Weigl Il Sacrifizio — Newplay.

Μπάσος: Άγγελος Μάρκου

Ο Άγγελος Μάρκου είναι κάτοχος Πτυχίου πιάνου με άριστα (Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, τάξη Παύλου Δημητριάδη), Διπλώματος πιάνου με άριστα (Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, τάξη Μαργαρίτας Εφραιμίδου), Διπλώματος μονωδίας με άριστα (Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης , τάξη Σιρανούς Τσαλικιάν) και Πτυχίων ανώτερων Θεωρητικών (Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης, τάξη Λίνας Τόνια και Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, τάξη Κωνσταντίνου Τσούγκρα). Επιπρόσθετα συνεχίζει τις σπουδές του στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης στo τμήμα της Μελοδραματικής (τάξη Αναστάσιου Λαλούση). Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια κλασικού τραγουδιού με τους D. Coleman, P. Farrington, M. Goerne, Ά. Χριστοφέλλη, C. Marchi, Ά. Αργύρη, Δ. Τηλιακό, Τ. Yιoshihara, Kent Smith, Don Marazzo, Z. Τερζάκη, και Σ.Σακά, καθώς επίσης και αρκετά σεμινάρια πιάνου, διεύθυνσης χορωδίας και Παλαιάς Μουσικής.

Ως σολίστ μονωδός έχει συνεργαστεί με τις Ορχήστρες των Μουσικών Σχολείων Σερρών και Θεσσαλονίκης, σε σχήματα μουσικής Tango, σε λειτουργίες των Haydn, Mozart και Schubert και σε μουσικοθεατρικές παραστάσεις. Κατά καιρούς έχει συμμετάσχει σε ποικίλα ως προς την θεματολογία ρεσιτάλ τραγουδιού με συνοδεία πιάνου, σχετικά με την ελληνική οπερέτα, το χριστουγεννιάτικο και πασχαλινό μπαρόκ θρησκευτικό ρεπερτόριο, το γερμανικό lied και το γαλλικό chanson της ρομαντικής περιόδου, τα ελληνικά τραγούδια του 40 κ.α σε διάφορους χώρους και δημοτικά θέατρα πόλεων της βορείου Ελλάδας. Επίσης έχει συνεργαστεί κατ επανάληψη ως σολίστ βαρύτονος με το χορωδιακό εργαστήρι και τα με τα μουσικά σύνολα του τμήματος μουσικών σπουδών του ΑΠΘ, με την ΣΟΔΘ και την MOYSA στη Λειτουργία της Στέψης του Μότσαρτ το 2017, στην επετειακή συναυλία της 28ης Οκτωβρίου του 2018 με τίτλο Παιδιά της Ελλαδος παιδιά στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στην όπερα Τόσκα, όπου ερμήνευσε τους ρόλους των Σαρόνε και Δεσμοφύλακα στα πλαίσια του 2ου Φεστιβάλ Επταπυργίου το 2021 υπό την διεύθυνση της Λ. Ξανθοπούλου, στην όπερα Διδώ και Αινείας του H. Purcell όπου ερμήνευσε τον Ιούλιο του 2022 στο μέγαρο μουσικής Θεσσαλονίκης τον ρόλο του πρώτου Ναύτη υπό την διεύθυνση του Θ. Παπαδημητρίου, σε αποσπάσματα από την όπερα η Νυχτερίδα του Στράους όπου υποδύθηκε τον ρόλο του Frank το 2023 υπό την διεύθυνση του Χ. Ηλιάδη, στην όπερα οι γάμοι του Φίγκαρο του Μότσαρτ όπου ερμήνευσε τον ρόλο του Κόμη Αλμαβίβα υπό την διεύθυνση της S. Antzus-Ramos τον Ιούλιο του 2024 στο ΜΜΘ, καθώς και με την Ορχήστρα Δημήτρης Μητρόπουλος του Νέου Ωδείου Θεσσαλονίκης. Τέλος έχει ερμηνεύσει τον ρόλο του Πάνα από την οπερέτα Δάφνης και Χλόη του Ζ. Όφενμπαχ που ανέβηκε στο 14ο φεστιβάλ κλασικής μουσικής Λευκάδας το 2019 υπό την διεύθυνση του Ν. Βασιλείου και τον ρόλο του δεύτερου αγοριού από το τζαζ τρίο στην όπερα Trouble in Tahiti του L. Bernstein το 2025 στο Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης με μουσικό κλιμάκιο καθηγητών του ΚΩΘ -μελών της ΚΟΘ υπό την Διεύθυνση του Δ. Φωτιάδη, ενώ τον προσεχή Ιούνιο και Σεπτέμβριο πρόκειται να ερμηνεύσει τους ρόλους του Conte Robinson από την όπερα Il matrimonio segreto του D. Cimarosa και του Conte Gil από την όπερα Il Segreto di Susanna του W. E. Ferrari.

Ώρα

04/04/2026 20:30

Τοποθεσία

Αίθουσα Τελετών ΑΠΘ